Poonishi's profile-:- ◢●P◎○N●◤-:-PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
-:- ◢●P◎○N●◤-:-○(≧▽≦)○『KawaIi★AhiRu』;; บ้านเป็ดน้อยจ้า ○(≧▽≦)○
October 05 ว่างเปล่า...ตอนนี้ก้อจบไปละ การเรียนมหาลัยเทอม 1
เวลานี่ช่างเร็วจริงๆ
ส่วนเรื่องสอบหรอ อย่าไปพูดถึงมันเลยเนอะๆๆๆๆ T^T
หนึ่งเทอมนี้ก้อมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะเลย
ไม่ว่าจะเรื่องทั้งในและนอก ม. เพื่อน และ หัวใจ...
เพื่อนดีๆก้อเยอะ เพื่อนไม่ดีก้อมี ชีวิตมหามหาลัยไม่ได้สนุกอย่างที่คิดเลย
ขี้เกียจ เรียนๆหลับๆเล่นๆแบบมัธยมก้อไม่ได้ (มั้ง??)
----
รักที่เคยคิดว่ายั่งยืน ไม่อยากเชื่อว่ามันจะจบลง
งานนี้ไม่รู้ว่าใครผิด
แต่ในใจลึกๆ เธอคงคิดว่าเราผิดก้อได้...
เสียดายวันเวลาที่ผ่านมา และเสียใจมากๆ
แต่ตอนนี้เราดีขึ้นเยอะแล้ว เรายังมีเพื่อนอีกนี่นา....
ตอนนี้เธอคงทำใจได้แล้ว ดุท่าทางจะมีความสุขดี และ(น่าจะ)เจอคนดีๆกว่าเราแล้ว
ดีใจด้วยนะ....
---
อยู่แบบนี้ก้อมีความสุขดีนะ ได้กลับมาทำอะไรๆที่ชอบ
บ้าดารา บ้าการ์ตูนไปตามเรื่อง(เหมือนเดิม)
ไม่ได้มอง แอบชอบ หรือคุยกะใครเป็นพิเศษ
ชักติดใจชีวิตแบบนี้แล้วสิ 555+
Ps.วันเกิดปีนี้ เห้อ... คงไม่มีใครบางคนมากินติ่มซำด้วยกันอีกแล้ว T^T
Ps.2 รักโทมะๆๆ สุขสันต์วันเกิดโทมะคุงน๊า เกิดก่อนเรา 2 อาทิตย์เอง อิอิ
June 15 รั่ว 555+กุรู้นะ..... ถึงพวกเมิงจะไม่เม้นท์ แต่ก้อรู้นะว่าเข้ามาอ่านน่ะ.....
ไม่ได้อัพสเปซก้อนานละ ไปเล่นไฮ5 เพลินไปหน่อย
แวะเข้าไปดูได้ที่ natchihime.hi5.com
อย่างแรกที่กุจะบอกพวกเมิง 6/11 ทุกตัว
"กูขอโต้ดดดดดด" ที่ไม่ได้ไป รร ทั้งสองวันเลย
กุติดธุระ กิจกรรมเยอะ กุอยากไปจริงๆนะเฟ้ย
ตอนนี้ชีวิตกุมีความสุขดี ของกินเยอะโคด
เรียนก้อ....ยากอ่านะ เพื่อนๆก้อดีทุกคนเลย สนิทกันเร็วมากมายย
พี่ๆก้อน่ารัก ถึงจะแอบโหดไปมั่งก้อตามที
แล้วพวกล่ะ....เปงไงมั่ง
มะวานมันสาดอ่า
พี่ๆพาไปกินเลี้ยง ภาคศิลปาชีพ ของพวกเราเอง
ตอนแรกๆ ไม่ค่อยมันเท่าไหร่
ตามกำหนดการงานเลิก 3 ทุ่ม
แต่เอาจริงๆ 4 ทุ่ม
เต้น + ร้องเกะกระจายยยยยย 555+ ปิดไฟมืดๆเหมือนอาซีเอ
เราก้อออกไปแด่นแด๊นซ์ตลอด รอแม่มารับ
เพื่อนๆพี่ออกไปเต้นกันสุดยอดดด จนไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือมัน!!!
โดยเฉพาะบางคน ไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะออกมาเต้น 5555+
ใครกลับก่อนเสียดายแย่เลย อดเห็นของดี กร๊ากกก
*รักพ่อแม่พี่น้อง
*รักเพื่อนๆพี่ๆ CS ทุกคน
*รักเพื่อนๆ ศ.อ
*รักกระต่ายที่สุดเล้ย คิดถึงตัวน้าจ๊ะ ถึงที่เรียนจะไกลกันก้อตามทีเถอะ
บ๊ายบาย
March 12 ปัจฉิมนิเทศ สุดท้ายและท้ายสุด...เรามาอัพนี้คงจะมาพูดเหมือนใครหลายๆคน
เพราะเราก้อรู้สึกเหมือนใครหลายๆคนเหมือนกัน
เศร้ากับการจากลา..... (รึว่าจะเถียง)
การไปค่ายครั้งนี้ มันทำให้เราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
เพราะมันทำให้เรารู้จักการให้อภัย ยอมรับความจริง และ รู้ถึงความหวังดีที่เค้าต้องการให้เรา
อาจจะเว่อ แต่จริงสำหรับเรา
เราได้บอกขอโทดเพื่อน บอกความรู้สึกที่มีต่อมันไป
อ่านสิ่งที่เพื่อนเขียนให้ลงในเฟรนด์ชิป
และ ได้รู้ถึงความหวังดีของอาจารย์
Sec 1 . อ.ที่เคารพ
ใครจะไปรู้ว่าลูกศิษย์คนนี้ จะมากอดอ.จีจี้ กอดรัชนี แล้วร้องไห้โฮๆๆ
อ.เองก้อร้องไห้ทุกคน
เพื่อนๆที่ไปปัจฉิม อาจจะไม่ได้ยินประโยคนี้.. แต่เราฟังแล้วเขื่อนแตกเลย
1) อ.นิตย์นาถ นั่งอยู่กะ น้องหม่อน(ลูกอ.) ตอนผูกข้อมือให้เรา
น้องหม่อนถามอ. ว่า
"แม่ร้องไห้ทำไมครับ"
"ก้อแม่รักพวกพี่ๆ เค้าไง"
................
...............(คนฟังนั่งอึ้งไปเลย)
2) ประโยคหนึ่งจาก อ.จิราพร ผู้สอนหลักภาษาไทยสุดโหด...
ทำรายงานของเจ๊แกมา 2-3 รอบ กว่าจะถูก
เราต่อคิวตั้งนานกวาสจะได้ให้อ.ผูกข้อมือกับอวยพรให้
"อ้าว เธอเองหรอ..."
แล้วเราก้อกราบอ.
"ครูอยากจะบอกว่า สิ่งที่ครูสอนไป แล้วที่งานทั้งหลายให้เอากลับไปแก้น่ะ แล้วที่ครูบ่นๆจ้ำจี้จ้ำไชไปน่ะ
รู้มั้ยว่าครูหวังดี อยากให้หนูได้ดี ทำงานให้เป็น..."
เราร้องไห้โฮเลย เพราะสิ่งที่แกพูดมา เป็นค.จริงทุกอย่าง
เค้าทำให้เรารู้ว่า รายงานแต่ละชิ้นไม่ได้ให้ทำแล้วสักๆ ส่งไป
เพราะตอนมหาลัย มันโหดกว่านี้เยอะ....
3) จาก อ.นวลพรรณ ไม่อยากจะเชื่อว่าเค้าใส่ใจนักเรียนมากถึงขนาดนี้....
"เธอน่ะขยันๆกว่านี้หน่อยนะ..."
(พูดแทงใจดำจริงเลย)
มีอีกหลายคน ที่เราอยากจะกราบท่าน แต่เวลาไม่เอื้ออำนวย...
ถึงคิวเพื่อน....
ทำอะไรร่วมกับเพื่อน
เราบอกขอโทดเพื่อน
บอกความในใจกับเพื่อน
และ กอดเพื่อนเป็นครั้งสุดท้าย
ร้อง"มาร์ช ศ.อ" ดังที่สุดเท่าที่เคยได้ยินมา
ทุกอย่างเคลียร์กันเรียบร้อยในวันนี้....(ไม่ใช่ต่อยกันน้า)
เราดีใจที่จบม.6 โดยไม่มีเรื่องบาดหมางกะใคร
รักพวกแกทุกคนนะ ทั้ง 6/11 3/1 เก่า และธาราพันธรักษ์ทุกคน
เป็น 2 วัน 1 คืนที่มีค่าหาที่ไหนไม่ได้ในโลกนี้
ใครไม่ไปเสียดายแทนจริงๆ
ปล.
* ดาวปีนี้สวยจริงๆ
* รูปไปค่ายมีน้อยอ่ะ อยากได้รูปหม่ำเต้นหมีแพนด้า ชาร์ลีส์แอนเจิ้ลร้องเพลง
* อ.ศุภมิตร ฮาจริงๆ
* ส่งๆรูปให้มั่งนะ
* แล้ววันที่ 15 กะ 30 เจอกัน
* เด๋วหัวกะบาลจะได้เป้นอิสระซักที 55+
* ติดต่อกันมั่งนะ
* นู๋จาเอนท์ติดมั้ย KU ที่ใฝ่ฝัน T-T
* ขอให้ทุกคนเอนท์ติดนะ
* รักกระต่ายน้อยซาเหมอ จา 1 ปีแล้วดีใจจัง ^^
* เม้นให้ด้วยน้า
ไปละ บ๊ายบายยยย
December 22 ......เซ็งสาดดอื่ม...
ก้อไม่มีไรมากง่ะ
ช่วงนี้โดนพ่อแบนเน็ตอยู่เล่นได้ไม่เกิน 2 ทุ่ม
เซ็งสาดดดด
เลยมาบอกก่อนว่า....
สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าค่ะ
จะมาอัพที เราก้อมีแต่เรื่องที่จะบ่นๆๆๆ กับด่าๆๆๆๆ อย่างเดียว
อัพไปก้อไม่มีคนคอมเม้นท์ ไม่มีคนอ่าน
เลิกอัพและ ขี้เกียจ ปิดสเปซไปเลยดีกว่า....
งั้นขอประกาศปิดสเปซอย่างเป็นทางการ.....
เราจะไม่อัพบล็อกแล้ว
เอาไว้มีเรื่องโคดจะสำคัญ
แล้วอัพดีกว่ามั้ง....นะ
คงมีแต่รูปที่จะคอยเอาขึ้น (ให้ชาวบ้านสูบไปใช้แล้วไม่ขอบคุณ)
ถ้าใครมีอะไรจะบอก หรือจะส่งรูป+ไฟล์ ส่งเข้าเมล์เรานะ
ปล.
*จบแล้วเทอร์โบดาว้องก์ โคตรจะเหนื่อย แต่เจอเพื่อนพญาไทเยอะมากอ่ะ
ปีหน้าเริ่มเรียนเลขกะอังกฤษแทน โอย...เหนื่อย แต่คงจะไม่เท่าไหร่หรอกเพราะมีคนเรียนเป็นเพื่อน^^~
*เราคงจะตัดเพื่อนเราคนนึงออกไปจากชีวิตเราเสียที มันทำเราเจ็บมามากพอแล้ว กับคราวล่าสุด
กับเรื่องที่มึงทำลงไป กูคงให้อภัยมึงไม่ลงแล้วล่ะ
*สิ่งที่เราตัดสินใจลงไปแล้ว เราจะไม่มีทางเสียใจเด็ดขาด เพราะเราเลือกแล้ว
*อ่านหนังสือให้เต็มที่นะ ติดคณะที่อยากได้.....
ไปละ บ๊ายบาย
October 21 HBD to me---My Birth Day
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูมี
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูมี
แฮปปี้เบิร์ธเดย์
แฮปปี้เบิร์ธเดย์
แฮปปี้เบิร์ธเดย์........ทู....มี
วันนี้วันเกิดตรู เปงวันที่มีฟามสุกมากมาย
ดีกว่าปีที่แล้วตั้งหลายเท่า
แม่ให้ตัง 1000 บาท 0_o (ปีที่แล้วให้ 500)
(แอบโดดเรียน)ปายเที่ยวกะที่ร้ากกก มีฟามสุกที่ซู้ด...
เที่ยวติดกัน 2 วันแหนะ วันครบรอบ 7 เดือน + วันเกิด
กินติ่มซำ โยนโบว เดินเล่น
ไปถ่ายพุริคุระมาด้วย (แพงชะมัด 150 บาทแน่ะ - -")
ของขวัญน่าร้ากกกก น้องหมี 1 ตัว (แล้วจะนอนกอดทุกคืนเลย^^~)
แต่ดีใจกับคำอวยพรของที่ร้ากมากที่สุด ดีใจจริงๆนะ
พ่อแม่ไม่ทะเลาะรับวันเกิดเราปีนี้ ดีใจจัง
แล้วก้อที่ดีใจมากๆอีกเรื่องก้อคือ เพื่อนไม่ลืมวันเกิดเราด้วยแหละ ยังจำได้ตั้งสองคน
อุตส่าห์ส่งข้อความมาให้ ขอบใจนะ
 <---น้องหมี
-- My score
เอ่อ... จากผลการเรียนที่ไปรับเมื่อ 11 วันที่แล้วผลปรากฏว่า
เกรดตก..............................
จาก 3.16 ----------> 3.01
สาเหตุที่เกรดตกเป็นอะไรที่.... - -"
เราไม่รู้ว่า อ.ไม่ชอบเรา / กรอกคะแนนผิดช่อง / เราห่วยเอง มิอาจทราบได้
ชีวะเราได้เกรด 1 หน่วยกิต 1.5 ขณะที่ชาวบ้านเราได้ 2 อัพ
คอมพิวเตอร์ที่ควรเป็นวิชาช่วย ได้ 2.5 หน่วยกิต 1
ชีวะไม่เท่าไหร่ เราพอเข้าใจอาจารย์ แกไม่ค่อยชอบห้องเราอยู่แล้วล่ะ
แต่คอมฯ ทามม้ายยยย ไม่เข้าใจ
เรางานครบ ทำดี คะแนนสอบก้อได้เต็ม ได้แค่นี้เองหรอ
แล้วเพื่อนเราล่ะ ไม่เหงส่งบ้าอะไรเลย ได้เกรด 4
หลายเหตุผลบลาๆๆๆๆ เห้อ บ่นไปก้อคงไม่มีอะไรดีขึ้นหรอกมั้งนะ
เราคงไปก่อกรรมไว้กับแกมั้งนะ
แล้วหนุจะทำบุญปล่อยนกปล่อยปลากัดอุทิศส่วนกุศลไปให้อาจารย์นะคะ
ไปละ บาย
เออๆ อย่าลืมคอมเม้นให้ด้วยนะ
September 19 ...Untitled..... (Warning NC)ชีวิต ม.6 เส็งเคร็ง (หยาบคายซักนิด)
ตูเบื่อแล้ว
ตูทนไม่ไหวแล้วกะไอ้สภาพแบบนี้
งานก้อเยอะ เรียนก้อยาก เพื่อนสนิทก้อดันลาออกอีก
ถึงตูจะมีกลุ่มในห้องก้อเหอะ
มีก้อเหมือนไม่มีว่ะ เหมือนตูอยู่คนเดียวในห้องจริงๆ
พูดคุยแบบสนิทใจก้อม่ะได้
ตูมีเรื่องหลายๆๆๆๆๆอย่างอยากระบายกะใครซักคนนึงก้อได้ในห้อง
ตุก้อไม่มี ไว้ใจใครไม่ได้ซักคน ที่ตุระบายแล้ว จะไม่เอาไปนินทาต่อกะคนในห้องน่ะ
เรื่องราวต่อไปนี้ กุไม่ขอระบุชื่อ ใครร้อนตัวก้อรับไปนะ
ถึง ........ มีซักครั้งมั้ยที่กุร้องไห้แล้วจะไม่ซ้ำเติมกุน่ะ
กุรู้ถึงกุจะเป็นคนขี้แงไม่เคยเปลี่ยน
แต่ทุกครั้งที่ร้องไห้ กุก้อเสียใจทุกครั้ง
ถ้าไม่เข้าใจก้ออย่ามาทำเปนพูดดี
เพราะความทุกข์ที่เกิดขึ้นน่ะ เจ้าตัวย่อมรู้ดีที่สุด.....
และกุไม่อยากร้องไห้ให้พวกแกเห็นหรอกนะ
......
......
เพราะกุร้องไห้ทีไรพวกมึงก้อเอาไปนินทากุต่อน่ะสิ
ถึง ........
อย่าเห็นแก่ตัวให้มากได้มั้ย
เรื่องกรรมการหนังสือรุ่นน่ะทำไมต้องโยนมาให้เรา
เราไม่เกี่ยวไรด้วยซักนิด
ทำไมเพื่อนมึงไม่เห็นให้ทำแม่งไรเลยห๊ะ
โยนแต่กลุ่มอื่น
หลายเรื่องแล้วนะ กุหมดค.อดทนแล้ว
เรื่องคะแนนนสอบก้อเหมือนกัน
มึงก้อรู้ตอนนั้นกุไม่อยู่(และหลายๆคน)
แทนที่จะเอาใบคะแนนเก็บไว้กะตัว
พอเราถามถึงก้บอกว่า ลืมไว้ที่บ้าน...ไม่คิดจะรับผิดชอบไรเลยใช่มั้ย
และที่เสียใจที่สุดไม่มีใครจำคะแนนให้เราซักคน
และท่านๆอีกหลายคน...
เห็นกูเป็นอะไร
เห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว
ปกติไม่เค๊ย....ไม่เคยจะพูดกะกุในห้องซักนิด
รู้ว่ากุทำคอมได้ ก้อมาอ้อนขอให้อีณัชชาช่วยให้
ณัชชาจ๋า ช่วยทำตรงนี้ให้หน่อยสิจ๊ะ ..... นะๆๆๆ
ณัชชา ตรงนี้มันทำไงหรอ.... บลาๆๆๆ
อี๋...แหวะ
ขอบอกหน่อยเหอะกุยังเอาตัวกุไม่รอดเลย
กุหงิดๆๆๆๆๆๆ โวยวาย
กุทนไม่ไหวจิงๆนะ
ตั้งแต่นั้นมา ไม่มีใครเรียกกุไปช่วยอีกเลย.....
เราเองก้อรู้ว่าเรานิสัยไม่ดี แต่ที่พวกคุณทำน่ะมันคืออะไร
กุไม่เหลือใครในห้องแล้ว
และเราก้อรู้ ถึงระบายไปก้อไม่มีใครสนใจจะเข้ามาอ่านหรอก.......
ปล. ฟู่..... ระบายออกมาหมดซักที
**บอกแล้วเราไม่ระบุชื่อนะ ใครร้อนตัวก้อรับไปละกัน
**มีอีกหลายอย่างที่อยากจะพูด แต่ขอแค่นี้ก่อน เมื่อยมือ
**อยู่ในช่วงสอบ ยังต้องเอางานกลับไปแก้.. เจ๋งมั้ยล่ะ เหอะๆๆๆ
**ถึงกระต่ายน้อย...เค้าขอโทดกะสิ่งที่เค้าทำไม่ดีกะตัวเองไปนะ
เค้าเสียใจมากๆๆๆ เค้าจะรัก ห่วงใย และก้อดุแลตะเองให้ดีที่สุด
เค้ารักตะเองมากๆเลย (จะครบรอบครึ่งปีแล้ว ^^~ดีใจจัง)
***อ่านจบกรุณาคอมเม้นท์ด้วย จะโชคดีถูกหวยงวดต่อไป
ไปละ บาย.........
August 16 ละครนรก!!สวัสดีท่านพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งงงง สเปซกลิ่นเริ่มบูดๆแล้ว ต้องมาอัพหน่อยละ
วันนี้มีการแสดงละครสุขศึกษาที่เวทีอาคาร 4 ตรงกับคิวของพวกเราชาว 6/11
อาจารย์แกเค้าก้อบอกกันตั้งนานแล้วแต่พวกเราเพิ่งจะมากระเตื้องเอาตอนสัปดาห์ที่แล้วเนี่ยแหละ
กว่าจะเขียนบท ซื้อของทำอุปกรณ์ ซ้อมการแสดง เสาร์-อาทิตย์-จันทร์ บางคนมารร.ไม่ได้หยุดเลย
เรามา รร.วันจันทร์วันเดียว มาก้อไม่ได้ทำอะไร ต้องไปเรียนต่อ ไม่อยากพูดว่าโคดเคืองใครบางคนที่ไม่รับผิดชอบ
วันอังคารก้ออยู่ซ้อมถึงหกโมงเย็น ไปเรียนดาว้องก์สายอีก
แล้วก้อถึงวันจริง แสดงตอน 4 โมงกว่าๆ ทุกคนก้อแต่งหน้าทำผมอย่างเต็มที่ เราเองก้อเต็มที่เหมือนกัน เหอะๆๆๆ
แต่งทีก้อแต่งโคดจัดๆๆๆ ชุดก้อ.....สุดยอด แทบจะร้องไห้ ไม่อยากแสดง อายชิบหาย เกิดมาไม่เคยแต่งตัวอะไรทุเรศปานนี้
แต่แม่งก้อนะ....แกล้งกูอยู่ได้ เหมือนประมาณว่าเขียนบทนี้เฉพาะสำหรับเราเลย เหอๆๆๆๆ บังคับให้เล่นอีกตะหาก
บทก้อไม่มีอะไรมาก แค่ขึ้นเวทีแล้วก้อ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
(ยังไม่บอกเลยแฮะว่าเราเล่นเป็น "คนบ้า") คนมองเพียบเยย อิอิ
แล้วก้อลงเวที จบ พอลงปุ๊บตัวสั่นเลยง่ะ มะรู้เปงไร
สุดท้ายละครก้อจบลงด้วยดี รึป่าว??
ถึงจะแป้กๆ ไปมั่งก้อเหอะ
ปีสุดท้ายแล้ว ก้ออยากทำให้เต็มที่อ่ะนะ
เพราะเราไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ทำอย่างงี้อีกมั้ย
ปล. ขอบคุณเพื่อนๆที่ช่วยกันร่วมมือทำละครเรื่องนี้ออกมาได้ดี
* รูปละครค่อยตามมาทีหลังนะ รออีแจนก่อน
* งานเยอะๆๆๆ มีแต่สอบๆๆๆ จะสอบมัณฑนศิลป์กะวิชาเฉพาะตุลานี้แล้ว ยังมะได้อ่านเลยยยย
* เบื่อจังช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกระต่ายน้อยเลย คิดถึงอ่า
* ไอ้กิตมือถือหาย เพิ่งซื้อมาไม่กี่วัน เห้อ.... ไม่มีใครยอมรับผิดซักคน สงสัยต้องให้ทั้งห้องช่วยกันจ่ายแหงๆ
* วันก่อนเพิ่งเจอโจมารอปลาที่เอ็นคอนเซ็ป แหมๆๆ เด๋วนี้แอบกิ๊กกันก้อไม่บอก กิ๊วๆๆๆๆ
* คิดถึงเพื่อนๆพญาไททุกคนเลย
ไปละบ๊ายบายยยย June 28 ครบรอบ 1 ปีสเปซช้านนน !!!ดีดี๊ดี มะได้อัพตั้งนานแน่ะ เด๋วสเปซเน่าก้ออัพๆหน่อยละกัน
1st My Spaces' Aniversary....y......y
ช่วงนี้ก้อมะได้มีอาไรมากมาย แต่วันนี้คือวันที่เราทำสเปซนี้มาครบปีแล้ววว สเปซก้อเพิ่งจะมาสวยงานจะคำแนะนำของเพื่อนๆ พิมพ์เรื่องเล่าของเรา(ที่โคดจะยาววว)ในช่วง 1 ปีที่ผ่านมาก คนเม้นท์ก้อแทบจะไม่มี(เพิ่งมาสดชื่นตอนหลังจากงานพญาไทอ่ะแหละ พอมีคนเม้นท์มั่ง) เวลานี่ผ่านไปเร็วจัง ปีที่แล้วตอนที่เราอัพครั้งแรกยังเป็นช่วงก่อนเลือกตั้งประธานสี เป็นเด็กม.5 ไฟแรงคนหนึ่งที่อยากทำกีฬาสีม๊ากกกมาก ช่วยอุ้ย(ผู้สมัครเลือกตั้งประธานสีชมพู)หาเสียง ซื้อของ วาดป้ายหาเสียง ใส่หน้ากากออกไปเต้นหน้าเสาธง 555+ ผลออกมาก้อแพ้...เค้า ตอนนี้น้องม.5 ก้อเลือกตั้งไปแล้ว ย้อนกลับมาดูตัวเอง ทำไปได้ไงวะเรา
HBD สุดที่ร๊ากกกก.........ก..........ก........ก
วันเสาร์ที่ 24 ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดนัส หลังจากเลิกเรียน(ด้วยตัวเอง)ที่ ENC. นัสก้อมารับแล้วพาไปกินซิสเลอร์ กินกันสองคน อิ่มหนำ+เลี่ยนๆ (ตักแต่สลัดกิน) แล้วเราก้อให้ของขวัญวันเกิด เป็นหมอนรองข้อมือเวลาพิมพ์คอม ตุ๊กตากระต่ายใส่เสื้อสีชมพูแป๊ดด แล้วก้อการ์ดวันเกิดอีกหนึ่งใบ ต่อมาก้อมีเรื่องกันนิดหน่อย เลยโกรธ...กัน เห็นนัสอารมณ์ไม่ดีมากๆๆๆจะกลับบ้านก่อน เลยตามไปง้อ โชคดีที่ฝนตกนะ คุยปรับความเข้าใจกันได้ ตอนแรกกะจะกลับซักบ่ายโมง เลยได้อยู่ด้วยกันเกือบถึง 4 โมงเลย ไปส่งที่บ้านด้วย
ปล.
1.ขอบคุณฝนที่อุตส่าห์ตกลงมา ไม่งั้นคงโกรธอีกนาน แล้วก้อไม่ได้เที่ยวด้วยกันนานๆแบบนี้อีกแน่
2. ทำให้เค้ารู้ว่าตะเองสำคัญกะเค้ามากแค่ไหน ตอนที่โกรธนี่เค้าร้องไห้เลยอ่า ตะเองเปลี่ยนนิสัยเค้าไปมากๆ เพราะปกติเค้าง้อคนไม่เป็น รักตะเองมากๆนะ
3. แล้วปีหน้าและปีต่อๆๆๆๆๆไป ฉลองด้วยกันอีกนะจ๊ะ
Every Day @ School...l.....l.....l..
ก้อเปิดเทอมมาได้เดือนนึงละ ปรับตัวได้ซักที เปลี่ยนเวลานอน เวลาตื่น แถมแทบจะไม่หลับในห้องเรียนเลยด้วย(แอบไปงีบที่ดาว้อง) ยกเว้นคาบชีวะ ดูวิดิโอทีไรหลับทุกที การเรียนก้อยากขึ้นมากๆๆ งานก้อให้เป็นกองๆๆๆๆ แล้วจะเอาเวลาทีไหนไปอ่านหนังสือเอนท์วะ แปะฟิวเจอร์บอร์ดเป็นส่วนใหญ่ จนกลุ่มพวกเราที่ทำรายงานต้องหุ้นตังกันซื้อของกองกลาง ตัดๆแปะๆ กระดาษกาวแทบทุกวัน อีกสองอาทิดก้อจะสอบแล้ว งานยังค้างเติ่งอยู่อีก 5-6 งานนนนนนนน แง้ๆๆๆๆๆๆ
ส่วนหลังเลิกเรียนน่ะหรอ เรียนดาว้อง 2 วัน จันทร์กะอังคาร ส่วนวันอื่นๆถ้านัสไม่มาหาก้อกลับบ้านไปเลย มีน้อยวันมากๆๆๆที่จะอยู่กะเพื่อนตอนเย็น แต่วันนี้ก้อพิเศษหน่อยที่กลับกะเพื่อน เดินแถวเสาวรีย์ หาอะไรกินกันแล้วก้อกลับบ้าน ส่วนกลุ่มเรา 5 คน ตั้งแต่เปิดเทอมมา ไม่ได้กลับด้วยกันเลย ข้าวเที่ยงก้อแทบไม่ได้กินด้วยกัน เห้อ...ก้องานมันเยอะนี่ แถมมีเรียนตอนเย็นอีกอ่ะ.... แย่เลย...
อัพยาวหน่อยแต่ก้อให้คุ้มกะที่ไม่ได้อัพมานาน...
อ่านเส็ดแล้วคอมเม้นท์ด้วยนะจ๊ะ
--------------------------------
รักกระต่ายน้อยยยซาเหมอ...
รักเพื่อนๆทู๊กกกกคน
รักพ่อ แม่ น้อง และทุกคนที่ดีกะเราเสมอมา.....
ไปละ mata Aimashou... May 17 บันทึกเปิดเทอมวันแรกคิดถึงจังสเปซที่รัก ดองไว้นานๆไม่ดีๆ เดี๋ยวสเปซเน่าก่อน หุหุๆๆ
มันก้อเป็นเรื่องมะวานอ่ะนะ แต่ก้อสนุกมากเรย ไม่มีวันลืมเลยล่ะ
วันที่ 16 พ.ค.
เปิดเทอมวันแรก วันอังคาร ม.ปลายเข้าเรียนเที่ยงครึ่ง(ไม่ไป รร. ดีกว่ามั้ยเนี่ย) แล้วเราเกิดบ้าอะไรไม่รู้ตื่น 6 โมงเช้า นอนไม่หลับอีกตะหาก เลยฆ่าเวลาช่วงเช้าด้วยการทำงานบ้าน + โหลดการ์ตูนมาดูฆ่าเวลา แล้วก้อนอนต่อถึง 11 โมง นัสก้อโทรมาปลุก รีบอาบน้ำแต่งตัวไป รร. ถึงทันเวลาพอดี
คาบแรกเรียนวิทย์ อ.แกไม่สอน แต่ให้นักเรียนเล่นเกมอาไรก้อไม่รู้ ให้เพื่อนตีมือแล้วเราต้องหลบให้ทัน ตูจะแบกหนังสือมาเพื่อ....
ต่อด้วยภาษาญี่ปุ่นหลัก (ปีนีแยกหลักกะอ่านเขียน ยังกะภาษาอังกิดแหนะ) อ.ธีรา แกก้อให้สอบทบทวนความรู้ คุณกรูซึ่งทำข้อสอบเสร็จคนแรก ก้อลืมไปหมดแล้ว แต่อยากให้เสร็จเร็วๆนี่หว่า เลยรีบๆทำ คิดไปก้อทำไม่ได้ มั่วส่งดีกว่า
คาบสุดท้ายอังกิดหลักกะอ.นวลพรรณ ทำไมปีนี้ได้แต่อ.น่าเบื่อๆฟะ พูดไป ไอ้เราก้อจะหลับไป ขนาดแค่อธิบายรายวิชาเท่านั้นเอง เท่านั้นไม่พอยังปล่อยเลยเวลาไป 20 นาที ไอ้เราก้อรีบๆอยู่ แถมมีคนโทรมาตามอีกตะหาก
แล้วในที่สุดก้อ บ่าย 3 20 ถึงเวลาเลิกเรียนซักที(แต่มันเลยมาตั้ง 20 นาที) วันนี้นัสมารับที่โรงเรียน คิดก้อมารับมุกด้วย หุๆ พอเจอกัน
ก้อเดินไปเซ็นเตอร์วัน กินเชสเตอร์กริลล์ เรากะมุกนั่งกินเงียบๆ แต่นัสกะคิดเล่นกันมากกว่ากินซะอีก - -"
กินเสร็จ 4 โมงครึ่ง คิดก้อไปส่งมุกที่เอยูเอ แล้วนัสต้องไปเรียนสมศรีต่อ เราก้อแยกกะนัสตรงป้ายรถเมล์ฝั่งรพ.ราชวิถี แล้วก้อไปเรียนดาว้องตรงเซ็นจูรี่
วันนี้เรียนสังคมหนุกหนานมากมาย เพื่อนเรียนโคดเยอะทั้งที่ รร. แล้วก้อที่พญาไท มีขวัญ เล็ก คิด นัสมารอที่ดาว้องตั้งแต่ทุ่มครึ่ง แต่เลิกเรียนก้อสองทุ่มครึ่งแล้ว พอเรียนเสร็จก้อต้องลงลิฟท์ แต่คนเยอะมาก เลยลงบันไดหนีไฟมาที่ชั้น 5 แล้วลงบันไดเลื่อนต่อจนถึงชั้น 1 เดินไปป้ายรถเมล์ตรงอนุเสาวรีย์ ขึ้นรถกลับบ้าน นัสก้อยืนรอรถเป็นเพื่อนแล้วก้อส่งถึงรถเมล์เลย ถึงบ้าน 3 ทุ่มครึ่งโดยสวัสดิภาพ
ปล.
**แหมๆๆๆ คิดกะมุกนี่ หุๆๆ น่ารักกันจิงน้า ไปส่งเพื่อนเราถึงเอยูเอ แล้วต้องเรียนดาว้องต่อ แต่ไม่ได้เข้าเรียน ชวนนัสโดดมาเล่นเกม จำเริญพร...สาธุ ได้ข่าวว่าคิดจำเวลาเลิกเรียนพิเศษของมุกผิดหนิ เลิก 3 ทุ่มดันไปรับตอนทุ่มครึ่ง 555+ วันหลังก้อมารับเพื่อนเราอย่างนี้อีกล่ะ อิอิ รักกันนานๆนะจ๊ะ
**ซวยเลยเป็นหวัดรับเปิดเทอม ยิ่งแพ้อากาศอยู่ด้วย
**ปีนี้โชคดีได้อ.นิตย์นาถเป็นที่ปรึกษา ว่าแต่...ให้อ.แกสอนเนี่ยจะเรียนกันทันเรอะนั่น ชอบออกทะเลซะ...
**อีแจนแกบวมขึ้นว่ะ 555+
**เพื่อนๆผมสวยกันถ้วนหน้า - -"
**วันนี้มีความสุขมากๆๆๆๆๆ เลยอ่า เป็นวันเปิดเทอมที่ไม่มีวันลืม เค้าอ่ะยิ่งรักตะเองโคดๆๆๆๆๆเลย อุตส่าห์รอเค้าที่ดาว้องเป็นชม.ๆ ส่งเค้าถึงรถเมล์เลย บ้านก้ออยู่ไกล รถก้อน้อย ยังอุตส่าห์ยืนรอเป็นเพื่อนเค้าอีก ดีใจง่ะ ^^~
ก้อไม่มีอาไรมาก แค่ยาวไปนิดส์ ใครเม้นท์ขอให้รวยๆ สวยขึ้น มีแฟนหล่อแฟนสวยนะจ๊ะ
---------------------
ไปละ Mata Aimashou.......
April 28 Meeting Phayathai'43หุๆๆๆ ได้เวลาอัพสเปซแล้ว ณ วันที่ 27 เมษายน 2549 พวกเราชาวพญาไท รุ่นจบการศีกษาปี 2543 ได้มีนัดมีตติ้งก่อนเปิดเทอมกัน
เราก้อไปพร้อมกะนัส แล้วก้อเจอกะแตงกวาตรง BTS ไปถึงแม็คมาบุญครองก้อเกือบ 10 โมงครึ่งแล้ว เจอเพื่อนเยอะแยะมากมาย แต่ไม่คุ้นหน้าตั้งหลายคน (แต่เป็นพวกที่ไปดรีมเวิลด์ก้อเยอะเหมือนกันนะเลยพอคุ้นหน้าขึ้นมาบ้าง...)
พอรวพลกันได้จำนวนหนึ่ง พวกเราชาวพญาไทจึงยกพลไปถล่ม Photo Me แล้วก้อมาคนทยอยมาอีกเรื่อยๆ กว่าจะได้ถ่ายรูปก้อ 11 โมงแล้วมั้ง แอ็คถ่ายรูปกันหนุกหนานๆ มะเคยถ่ายรุปกะเพื่อนๆเยอะขนาดนี้มาก่อนอ่ะ สนุกจิงๆนะเนี่ย
ถ่ายูปเส็ด ท้องก้อร้อง เลยยกพลไปกินเสต๊กที่ตลาดสามย่านกัน นั่งแท็กที่ทยอยไปกันเป็นกลุ่มๆ เรา นัส แตงกวา ตาว สอง บอส ได้ขึ้นแท็กซี่คันสุดท้าย ก้อเลยบอกให้โชเฟอร์ขับตามคันหน้าไป ไปๆมาๆ ดันขับแซงคันที่เพื่อนนั่งซะงั้น หาเพื่อนไม่เจอ เลยหลงไปเกือบถึงหัวลำโพง - -" กว่าจะมาถึงตลาดสามย่าน... เหอๆๆๆ แล้วก้อสั้งเสต๊กมากินกัน... เราสั่ง"พระเจ้าพ่อ"มากิน 80 บาท ได้เยอะมากมาย เรากวาดกินเรียบทั้งจานไม่เว้นแต่ผัก ให้คุ้มกับ 80 บาทที่เสียไป แต่เห็นเพื่อนคนอื่นกินเหลือตั้งเยอะแยะอ่า เสียดายของ น่าจาห่อกลับบ้านได้... เอ๊ย ล้อเล่นๆๆๆ
กินเส็ดแล้ว ก้อยกทัพไปร้อง'เกะกานต่อไป แต่บางคนก้อกลับก่อนอ่า คราวนี้นั่งตุ๊กๆ ไป MBK ตอนแรกจะไปร้องที่ EGV แต่ดันเต็ม เลยต้องเดินย้อนมา SF เสียเวลาจิงๆ พวกเราก้อเช่าห้องใหญ่สุดแล้วก้อร้องเพลงกานมันสุดยิด บางคนก้อตัดรูป ส่วนบางคนก้อนั่งอยู่เฉยๆ แต่ตอนหลังก้อยึดไมค์ไปซะงั้น 555+
ซัก 5 โมงก้อได้เวลากลับบ้านแล้วล่ะ ก้อแยกกานกลับบ้านไป ส่วนพวกผู้ชายบางส่วนก้อหนีไปเล่นเกมต่อ... เราก้อไปขึ้นรถไฟฟ้ากะฝ้าย ชิดพล แชมป์ แล้วรีบบึ่งไปบ้านตาวเพื่อเอารูปไปให้คุณเทอ...
-- แล้วก้อจบภารกิจวันนี้ซักที --
บ่นซักติ้ดส์ **งานนี้จะไม่เกิดขึ้นได้ถ้าไม่มีหนึ่ง ผู้คิดริเริ่มงานมีตติ้งครั้งนี้ ขอบใจมากมาย แล้วก้อขอบคุณอีกทีสำหรับการ์ตูนนะ **ขอบใจเพื่อนๆทุกคนที่อุตส่าห์มาทั้งๆที่บางคนติดเรียน วันนี้หนุกจิงๆนะ เราจะไม่ลืมเลยล่ะ ใครไม่ไปเสียดายแทนจริงๆ **ขอบใจบอสสำหรับค่าแท๊กซี่ที่ขับหลงไปเกือบหัวลำโพง... **ปุ๋ย ณัฐพร สวยจิงๆ หุ่นดีมั่กๆ เรากะแตงแอบอิจฉานะ มองปุ๋ยทีแล้วหันกลับมามองตัวเองแล้วถอนหายใจเฮือก... **วันนี้อยู่กะแตงกวาแทบทั้งวัน ขอโทดทีนะที่แทบไม่ได้คุยกะเพื่อนคนอื่นเลย **แอบงอนตะเองนิดหน่อยที่ไม่ได้ไปส่งอ่า.. แต่เข้าใจว่าผู้ชายก้อต้องติดเกมเป็นธรรมดา วันนี้เป็นห่วงตะเองมากอ่ะ ก้อคงรู้อยู่นะ **วันนี้เหมือนเล่นสงครามประสาทยังไงก้อไม่รู้สิ...เหอๆๆๆ **นัสอัพสเปซแล้วน้า แต่มานไม่ขึ้นว่าอัพเลย เม้นท์ให้นัสหน่อย คลิกโลดเลย -------- ไปละ Mata Aimashou....
April 12 เย้!!คอนนิจิวะ....○(≧▽≦)○
ได้ฤกษ์ทำสเปซใหม่แล้ว
เนื่องจากของเก่ามานเจ๊ง
Preview แล้ว Blog มานไม่ยอมขึ้น หายไปซะงั้น
เลยลองเปลี่ยนธีมใหม่ซะเลย
ยังไงก้อยังเหลือเค้าเดิมนิดหน่อยอ่ะ
แล้วก้อลองใส่แบนเนอร์ กะ เวลาดู
แต่ก้อยังส้นตรีนอัพรูปไม่ได้ เหอๆๆๆ
ทำตั้งแต่เย็นแน่ะ เพิ่งเสร็จก้อ 5 ทุ่มฝ่าๆ
แบนเนอร์อาจโหดไปนิด ว่างๆจามาทำใหม่
ถ้ามันไม่ดีตรงไหนก้อบอกด้วยน้า จาได้แก้ไข
ปล.ขอบใจแตงกวามากมาย กะลิ้งค์สอนทำสเปซ อิอิ
ไปแล้วน้า
Oyasumi...
March 27 ทัวร์ดรีมเวิลด์แสนซาหนุกวันอาทิตย์ 26 มี.ค พวกเราศิษย์เก่าชาวพญาไท'43 ได้นัดกันไปเที่ยวดรีมเวิลด์กัน ไปกันเกือบ 20 คน นัดเจอกันเสาวรีย์ 8 โมง - 9 โมง เรามากะป๊อปเพราะบ้านอยู่ใกล้กัน มาถึงเสาวรีย์ 8.40 กว่าจารวมพลครบก้อเกือบๆ 9 โมง นั่ง 583 ไปถึงก้อ 10 โมงก่าๆ ซื้อตั๋วแล้วก้อเจอพวกเพื่อนๆที่ตามมาทีหลัง
เริ่มต้นด้วยการเข้าบ้านผีสิง ไม่เหงมีอาไรเลย แล้วต่อด้วยไวกิ้ง ตามด้วยรถบั๊มพ์ ทำเราคลื่นไส้ไปเลย ต้องนั่งพักกะนัสก่อน เสียดายไม่ได้เล่นพร้อมกะเพื่อนๆ นั่งพักซัก ชม. นึง หายดีเพราะมีคนพยาบาลให้ เลยได้เล่ย Super Splash หายเปงปลิดทิ้งเลย เปียกทั้งตัว เลยไปเปลียนเสื้อซะ แล้วต่อด้วยเรพเตอร์ 2 รอบ 555+ อย่างมันส์ เล่นไปเต้นไป กิ๊ฟนี่เต้นมันสุดยอดอ่ะ
เล่นเรพเตอร์แล้ว ต่อด้วยกินข้าวเติมพลัง คณะพวกเรายืดพื้นที่ชั้น 2 ของร้านหมดเลย 555+ กินเส็ดกิ๊ฟบอกว่าจากลับแล้ว เลยไปเล่นเฮอริเคนก่อน เราไม่กล้าเล่นง่ะเพิ่งกินข้าวเส็ด เลยไปเล่นเมืองหิมะกะนัสมา โคดหนาวอ่ะ มือชาเท้าชาซะ แต่สไลเดอร์ไม่เหงมันอย่างที่คิดเลย ต่อด้วยเฮอริเคน ไอ้นี่โคดมันอ่ะ แต่เสียดายได้เล่นแค่รอบเดียวเอง แล้วก้อขึ้นกระเช้ากะนัส กะเดินเล่นแถวๆนั้นแทน บรรยากาศดีจิงๆให้ตายสิ ต่อด้วยแกรนด์แคนยอน แล้วก้อสเปซเมาน์เท่น อันนี้ก้อมันดี แต่ไม่น่ากลัวซักนิด แล้วก้อนั่งรอพวกที่เล่นไวกิ้ง เล่นเข้าไปได้ไง ตั้ง 5-6 รอบ เรารอบเดียวก้ออ้วกแตกแล้ว 6 โมงแล้ว เลยกลับบ้านกัน นั่ง 538 มาลงเสาวรีย์แล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้านกัน
ปล.
***เที่ยวดรีมเวิลด์มันส์มากมาย คนที่ไม่ได้ไปด้วยน่าเสียดายสุดๆ แล้ววันหลังพวกเราชาวพญาไทไปเที่ยวแบบนี้ด้วยกันอีกนะ อย่าลืมชวนด้วยล่ะ
***คนพยาบาลให้เนี่ยดูแลดีจัง เราหายเปงปลิดทิ้งเลย อิอิ น่าร้ากจิงเร้ยย
***ม่ายอาวแล้ว ไวกิ้งงงงง
----------
ไปละ
mata Aimashou....
March 16 ผลสอบวัดระดับ....โอ้ ใครที่เข้ามาอ่าน อ่านเส็ดอย่าเพิ่งปาย กรุณาเม้นท์ให้ด้วยนะเจ้าคะ
วันนี้ได้รับผลสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น เราก้อรอๆๆๆ ตั้งแต่เที่ยง เพราะเพื่อนมันได้ตั้งหลายคนแล้ว ซักบ่ายโมงผลสอบก้อมาส่ง รับเส็ดเซ็นชื่อเส็ดก้อรีบแกะซองทันที เปิดมา กี๊ซซซซซซๆๆๆๆ ใบประกาศรับรองว่าผ่านระดับ 4 ไอ้เราก้อยังงงๆไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เลยดูในซองอีกทีมีอีกแผ่นด้วย เปงใบคะแนนว่าแต่ละพาร์ทได้กี่คะแนน + คะแนนรวม
ผลที่ออกมา Writting /Vocab -- 65/100
Listening -- 65/100
Reading/Gramma 114/200
รวมก้อ 244 คะแนน ผ่าน 60% มาอย่างหวุดหวิดๆ ดีใจมากมายรีบโทรไปบอกอาจารย์ทันที
มาดูคะแนนแล้ว... อืม มานก้อดีอ่ะ แต่ถ้าเราทวนแกรมม่าอีกนิดน่าจะได้เยอะกว่านี้ ที่ได้ผลส่วนนึงก้อการ์ตูนฉบับภาษาญี่ปุ่นที่เราซื้ออ่าน คำศัพท์อย่างว่า คันจิเยอะแยะใครจาไปจำได้หมด แต่ภูมิใจตรงฟังจิงๆนะ เพราะเราฟังเพลงญีปุ่นมาตั้งแต่ ป.6 แล้วอ่ะ โดนเค้ามองแปลกๆมาตลอด ว่าอีนี่ฟังบ้าอาไรของมัน กระแดะฟังแต่เพลงญี่ปุ่น มานก้อจิงอ่ะ แต่เราชอบของเราเงี้ย แล้วเปงไงล่ะ มันได้ผลจิงๆ อุตส่าฟังตั้งหลายปีแน่ะ ดีใจเจงๆที่ไม่เลิกฟังไปซ้าก่อน
บ่นซักติ้สสสสเหมือนเดิม
*** วันนี้ไปเที่ยวหนุกหนานๆเจง ขอบใจคนที่ไปด้วยสำหรับค่าข้าว + ค่าการ์ตูนมากมายน้า
*** ยินดี กะ สอง แล้วก้อ เกด แล้วก้อคนที่ผ่านระดับ 4 ทุกคนนะ แล้วพยายามต่อไปกับการสอบระดับ 3
*** สำหรับคนยังไม่ผ่านก้อไม่ต้องเสียใจ ห้องเรายังไม่ได้เรียนแกรมม่าที่สอบไปตั้งหลายตัว รอบหน้าก้อพยายามใหม่น้า สู้ๆๆ
*** ขอบคุณอาจารย์ ที่อุตส่าห์ติวให้เปงเดือนๆ เปิดเทปให้ฝึกฟัง เอาข้อสอบมาให้ฝึกทำ ไม่มีอาจารย์หนูก้อคงไม่มีวันนี้ (เว่อร์ซ้า...)
*** สเปซเฮงซวยอัพรูปไม่ได้อีกแล้ว เค้าอยากอัพๆๆๆ ถ้าอัพได้จาเอาใบประกาศมาให้ดูแล้ว(สำหรับคนที่ไม่เชื่อ เหอะๆๆๆ)
*** อยากไปดรีมเวิลเร็วๆๆๆๆๆๆ อ่า เมื่อไหร่จา 26 ซักทีเนี่ย
-------------------
รักเพื่อนๆทุกคนทั้งศ.อ และพญาไท
รักแก๊งเราทุกคน
รักพ่อรักแม่
รักคนที่ดีกะเราเสมอมา
For Everyone Aishiteru !!
และรักคนเม้นท์ที่ซู้ดดดดด
ไปละนะ เจอกันวันที่ 26
Mata Aimashou March 11 AUA test..ขอให้เราผ่านด้วยยยหวาดดีเพื่อนๆทั้งหลาย เรื่องอารายจาให้อ่านฟรีๆ อ่านเส็ดเม้นท์ด้วยน้าจ๊ะ
ครือว่า...วันนี้วันเสาร์ เราต้องไปเรียนเอยูเอเป็นนิจ แล้ววันเสาร์นี้พิเศษหน่อยก้อคือ มานมีสอบเลื่อนเลเวลจาก 8 ขึ้น 9 งัย เมื่อคืนอ่าหนังสือดึกปายหน่อย นอนตี 4 ตื่นมา 11 โมงครึ่ง กรำ!! มันเริ่มเรียน 11 โมงครึ่งนี่หว่า รีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วรีบขึ้นมอไซด์ไปขึ้นรถไฟใต้ดิน ตอนซื้อตั๋วดันบอกป้ายผิดอีกตะหาก มานต้องลงสีลม แต่เราดันไปบอกเปงลุมพินี(เพราะตอนเดินไปเอยูเอมานต้องลงตรงสวนลุม ตรงหน้า ร.6 อ่ะ)เสียเวลาไปขอเพิ่มค่าตั๋วอีก กำจิงๆ รีบจ้ำๆๆๆๆไปเอยูเอ ถึง 12.20 พอดีเค้าจัดโต๊ะสอบ โชคดีปายยยย
แล้วก้อเริ่มสอบ Writing เปงอย่างแรก เค้าให้เขียนวิธีใช้เครื่องไฟฟ้าให้เพื่อน ให้เวลา 30 นาที เราเขียนวิธีใช้ Mp3 เขียนไม่ทัน อ.แกดันเก็บก่อน แย่ชะมัดเรยย เหงคนอื่นเค้าเขียนได้เกือบหมดหน้ากระดาษ เราเขียนไปแค่ค่อนๆหน้าเอง รู้สึกเสียวยังไงก้อไม่รู้อ่ะ กลัวตกมั่กมายๆ แล้วก้อได้ไปพัก 15 นาที
กลับมาสอบช่วง Gramma ต่ออีกรอบ เริ่มด้วย listening มานพูดอาไรไม่รู้เรื่องเรยวุ้ย ฟังไม่ทัน (ก้อไม่ใช่ภาษาพ่อแม่เรานี่หว่า) ต่อด้วย เติมคำ,Correct Respond และก้อ Reading เปงอย่างสุดท้าย... ให้เวลาแค่ครึ่งชม.เอง เกือบทำไม่ทันแน่ะ กะว่าเวลาเหลือจามาตรวจทานซักหน่อย แย่จิงๆ แต่เราว่าช่วงเนี้ยเรามั่นใจพอทำได้เหมือนกานแหละ สอบเส็ดก้อกลับบ้านบ่ายสอง เรื่องอาไรจาอยู่ให้เครียด...
แบบว่า สอบเลเวล 8 ขึ้น 9 เนี่ย มานไม่เหมือนสอบ 4 ขึ้น 5 อ่ะ แกรมม่ามันยากกว่าก้อแน่อยู่แล้วแหละ แต่มีตรง writing เครียดมั่กๆ มานกดดันอ่า รอบนี้กลัวไม่ผ่านอะสิ ถ้าตกละก้ออายเค้าตายเลย มีแต่คนเก่งๆ อังกฤษทั้งนั้น เลเวล 8 เนี้ย เราเรียนมา 9 อาทิตย์อาจารย์โคดน่าเบื่อเรย เราเองก้อไม่มีแก่จิตแก่ใจจาเรียนอยู่แล้ว เรียนรอบนี้เหงาจิงๆนะแทบไม่มีเพื่อนเรย เพราะยังไงเค้าก้อเกาะกลุ่มของเค้าตั้งนานอยู่แล้ว เราไปแทรกก้อไม่ได้ เห้อ.... เราเองก้อหน้าตาไม่ค่อยเปงมิตรอยู่แล้วแหละ ชอบหน้าบึ้ง(มันน่าเบื่อก้อเลยยิ้มไม่ออก) แถมสนิทกะคนอื่นยากด้วย เซงเลย พอจบเลเวลนี้ เราก้อจะดรอปอ่านหนังสือเอนท์แล้ว ไม่ต้องมาเรียนที่นี่แล้ว เบื่อจาตายชักรียนมาตั้ง 2 ปี ขอให้สอบผ่านด้วยเทิ้ดดดด สาธุ อยากถือหนังสือ Skyline เร็วๆ(เท่ห์ดีแต่ได้ถือก้อปีหน้า) ที่สำคัญ................ขอให้จบอาทิตย์ที่ 10 เร็วๆด้วยเทิ้ด
****ที่นัดไปดรีมเวิร์ลวันที่ 26 อ่ะ เจอกันที่อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เวลา 8.00 นะจ๊า (ถ้ามา รร.พญาไทถูกก้อต้องมาเสาวรีย์ถูกอ่ะแหละ) ป้ายรถเมล์ฝั่งแฟชั่นมอล(โรบินสันเก่า ตึกเขียวๆอ่ะ) เราจาขึ้นรถสาย 538 ไปกันนะ คาดว่าถึงประมาณ 10 โมง แต่ถ้าใครไปดรีมเวิร์ลเลยแล้วมันสะดวกกว่าก้อให้บอกด้วยละกัน ใครจามาเสาวรีย์ก้อบอกด้วยนะ แจ้งได้ที่โจ(ฝ่ายประสานงาน)จ้า (หรือบอกเราก้อได้)
**** แหม อยากไปเร็วๆ จางเยย ได้ข่าวว่ามีคนแอบปิ๊งกันอยู่หลายคู่อ่ะ เราว่าน้าต้องมีคู่รักใหม่หลายคู่แน่เยย อิอิ ครายอยากรู้ว่ามีใครชอบตัวเองอยู่ น่าไปๆๆๆ (แต่เราคงไม่มีหรอก แค่อยากรู้เรื่องคนอื่นเท่านั้นแหละ 555+ แล้วก้ออย่าพาดพิงมาถึงเราเด็ดขาด)
---------------------------
รักเพื่อนๆ ทั้งพญาไท และศอ.
รักพ่อรักแม่
รักแก๊งเรา
รักคนที่ดีกะเราเสมอมา
อยากบอกทุกคนว่า Aishiteru !!
และรักคนเม้นท์ที่ซู้ดดดด
ไปแระน้า Mata Aimashou.......เจอกันวันที่ 26
March 07 Nihongo No Shiken...คอนนิจิวะ...เพื่อนๆทั้งหลาย ทั้งคนที่ตั้งใจเข้ามาดูและหลงผิดเข้ามาในบล็อกนี้ กรุณาทิ้งร่องรอยไว้ให้ดูต่างหน้าด้วย....
วันนี้วันอังคาร ซึ่งเรามีนัดสอบภาษาญี่ปุ่น คัดคนที่เก่งที่สุดในห้องเพื่อไปสอบแย่งทุนไปเที่ยวญี่ปุ่นฟรี 2 อาทิตย์(จาเข้าใจมั้ยเนี่ยอธิบายมาหลายรอบแล้ว - -a) เลยตื่นเช้าหน่อย ไปถึง รร. 9 โมงครึ่ง ซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งกินรองท้องก่อน เข้าไปรออาจารย์ในห้อง E-learning แล้วอ.แกก้อมาพร้อมกะข้อสอบ
ซวยชิบหายแต่แรกเลยลืมเอากล่องดินสอมา ยืมใครก้อไม่มี อ.เลยให้ยืมของแกก่อน (ขอให้มันขลังเทิ๊ดปากกาอาจารย์เนี่ย)
ข้อสอบมีทั้งหมด 65 ข้อนะคะ เปงเติมคำช่วยซัก 40 ข้อ คำศัพท์ 10 ข้อ ประโยคใกล้เคียงกัน 10 ข้อ(เหมือนทดสอบความเข้าใจอ่ะ) แล้วก้อไวยากรณ์นอกบทเรียน 5 ข้อ เปิดข้อสอบมาเจอข้อแรก ง่ายจังเยย~ ตอนแรกๆอ่ะได้หมด ปามาณ 15-20 ข้อ เพราะมันเหมือนทวนๆที่เรียนผ่านมาแล้ว แต่พอไปข้อกลางๆ อาไรหว่า?? มันเอาอาไรมาให้กูทำ คล้ายๆข้อสอบวัดระดับอ่ะแหละ แต่เราจำไม่ได้เอง เลยใช้วิธี "ข้อไหนสวยแม่งกาข้อนั้นละกัน" 555+ ทำอย่างนั้นจนครบ 65 ข้ออ่ะแหละ ไอ้ตรงไวยากรณ์นอกบทเรียนเราทำได้ด้วย ตั้งข้อนึงแน่ะ ก๊ากๆๆๆ อุตส่าห์ทุ่มอ่านหนังสือทั้งคืน(ก่อนสอบ) อ่านนอกตำราทั้งนั้น.... แม่งออกมา 5 ข้อ ถามทำได้อยู่ข้อเดียว เจ็บใจจิงๆ อยากรู้ผลจิงๆเร้ยว่าใครได้ เราอ่ะไม่หวังได้อยู่แล้ว เพราะเราทำไม่ได้ตั้งเยอะ ทำแล้วได้เกินครึ่งก้อเก่งแล้วล่ะไอ้ข้อสอบเวงเนี่ย
หลังจากทำข้อสอบเส็ดคนแรก - -a (ทั้งปีทั้งชาติก็ออกเปงคนแรกๆเหมือนเดิม) ก้อนั่งเล่นเอ็มฯต่อ ชม. นึง รอเพื่อนทำเส็ดก่อน สุดท้ายก้อรอไม่ไหวเลยนั่งมอไซด์ไปรพ.ต่อเลย ไปเอาฟิล์มที่เอ็กซเรย์ไว้ แล้วก้อนั่งรถเมล์กลับบ้านมาเนี่ยแหละ
บ่นเหมือนเดิมซักติ๊ดส์
**** เพื่อนๆ ที่พญาไทจำ Charlls ได้ป่าว (ที่อ้วนๆ เตี้ยๆ หัวล้านๆ ผมสีน้ำตาล สอนที่พญาไทตอนป.6 ชอบให้จดงานเยอะๆอ่ะ) มันกลับมาสอนที่ รร. เราอีกแล้ว (เจอรอบแรกตอนม.2 แต่อยู่ไม่นานเท่าไหร่)เมื่อไหร่กูจะหนีมันพ้นวะเนี่ย (ได้ข่าวว่าเคยไปสอนที่สามเสนเหมือนกันนิ)
**** ยินดีกะคนที่ได้ไปสอบนะ เก่งจิงๆวุ้ย
**** วันนี้ดีหน่อยที่อ. แกอารมณ์ดี คงหายโกรธเราแล้วล่ะ
**** ดูฟิล์มที่ตรวจเมื่อวันพฤหัสแล้ว ดูไม่รู้เรื่อง ต้องเอาไปให้หมอดูที่รพ. วันอาทิตย์อีก เซ็งเลย
**** กะลังอยู่ในโหมดอกหัก เศร้าๆอยู่ช่วงเนี้ย แง้ๆๆๆ อยากเจอรักใหม่มาดามหัวใจจังง่า
อัพเพิ่มจากตอนกลางวัน -- ผลออกมาแล้ว สรุปว่าไม่ได้อ่ะ ได้ 40/65 เอง ยินดีกะดุสิตาด้วยนะ ขอให้ไปแย่งที่นั่งเค้าได้ก้อละกัน
--------------------------
รักเพื่อนๆ ทุกคนทั้งพญาไท และศอ.
รักพ่อ รักแม่
รักคนที่ดีกะเราเสมอมา
อยากบอกทุกคนเลย Aishiteru !!
และจายิ่งรัก ถ้าเม้นท์ให้นะ
ไปละน้า Mata Aimashou..... March 02 ผลสอบ.......กะวันอันแสนโชคร้ายหวาดดีเพื่อนๆ ทุกคน ใครเข้ามาอ่านกรุณาฝากร่องรอย(คอมเม้นท์)ทิ้งไว้ให้ด้วยนะ ไม่งั้นจาประสบปัญหาด้านเกรดเฉลี่ยแบบเจ้าของสเปซก้อได้(มานเกี่ยวมั้ยเนี่ย)
แบบว่าวันนี้ม่ายรู้จาเรียกว่าอาไรดี แต่ I Like ทำนายแม่นเป๊ะๆ เพราะในหนังสือบอกว่าวันนี้เราอารมณ์ไม่ดี ก้อไม่ดีจิงๆอ่ะแหละ วันนี้ยาวหน่อยนะช่วยทนๆอ่านให้จบเหอะ ขอร้องล่ะ
เรื่องแรก --- วันนี้เราไปดูผลสอบที่ รร. ปรากฏว่าเราได้ 3.16 โชคดีที่ไม่ต่ำกว่าที่คาดเอาไว้(ไม่ต้องตามซ่อมตามแก้ด้วย) แต่ก้อเศร้าใจอ่ะ เพราะเกรดเราร่วง(เทอมที่แล้วเราได้ 3.26) มันร่วงก้อไม่เท่าไหร่หรอก แต่เห็นคนอื่นส่วนใหญ่เค้าได้ 3.3 อัพอ่ะ และเกรดเค้าพุ่งมั่กๆ ด้วย เห็นแล้วเศร้าใจจิงๆ เทอมที่ผ่านมาทำไมเราไม่พยายามให้มากกว่านี้น้า เรานึกว่ากีฬาสีจะเป็นตัวฉุดเกรดซะอีก แต่มันไม่ใช่อ่ะ ทำไมคนอื่นเค้าได้เพิ่มขึ้น คงเปงเพราะตัวเราเองแหละที่แบ่งเวลาไม่เปงเอง น่าจาทำงานให้เรียบร้อยกว่านี้ ไม่หลับในห้องเรียน อ่านหนังสือให้มันเยอะๆหน่อย แถมเรายังวาดการ์ตูนอีกตะหาก(แถมทุ่มเทกะมันมากๆด้วย) แต่ช่างเหอะ....เทอมนี้ผ่านไปแล้วก้อผ่านปาย ถือว่าเปงบทเรียนก้อแล้วกัน จิงๆเราก้อทำใจไว้แล้วแหละ เพราะเราทำตัวยางไงก้อส่งผลอย่างงั้น แต่โชคดีปายน้า~ แม่ไม่ว่า อิอิ (เพราะถ้าได้เกิน 3.5 แม่ต้องหาว่าเราโกหกแหงๆ)
เรื่องที่สอง --- สอบคัดคนที่เก่งที่สุดในห้องเพื่อไปสอบแข่งชิงทุนไปญี่ปุ่นฟรี 2 อาทิตย์(จาเข้าใจมั้ยหว่า) พอเรารู้ผลสอบเส็ดกะลังจาเดินออกจากรร.พอดี แล้วมีคนโทรตามให้ไปหาอาจารย์ที่สอนญี่ปุ่นด้วยกัน(ไม่อยากพูดถึงชื่อแก) เราก้อไปนึกว่าอ.แกเค้าเรียกจิงๆ แต่ไม่ใช่อ่ะ เพื่อนมันโทรให้ขึ้นไปหาด้วยกัน - -" เราไม่อยากขึ้นแม่งก้อต้องขึ้น (เพราะพวกนั้นลูกรักอาจารย์หากขัดใจมันอาจจะไปบอกอ.ก้อเปงได้) แต่เราขอตามไปทีหลัง พอถึงห้องพักอ. อาจารย์ก้อบอกว่า
"ณัชชา เทอได้คะแนนญี่ปุ่น 80 คะแนน ยังยืนยันว่าจะสอบอีกมั้ย"
"ไม่แล้วอ่ะค่ะ หนูก้อคงไม่ได้หรอก รู้ๆอยู่ว่าใครจะได้ไป"
"นี่เทอพูดอย่างนี้ได้ไง พูดยังกะครูหมายตาคนนั้นไว้แล้ว ไม่ลองแล้วจารู้เรอะ.....ฉอดๆๆๆๆๆ"
ไม่รู้ล่ะเราไม่อยากฟังแกพูดอ่ะ แบบเค้าใส่ๆๆๆๆๆๆๆเรา แรงมั่กๆ ไอ้พวกที่ตามเราให้ขึ้นไป 3 คนแม่งก้อมองกรูซะ.............. นึกว่าเปงใครวะ ลูกรักอาจารย์แล้วมีสิทธิ์มองกรูหยั่งงี้หรอ แล้วอ. แกก้อหันไปคุยกะเพื่อนเรา 3 คนนั้น ลูกจ๊ะลูกจ๋า ปิดเทอมแม่ไม่เจอพวกหนูเลย คิดถึงจัง ฯลฯ เสียงแกมันคนละอย่างกะที่พูดกะเราอ่ะ สายตาที่มองดูพวกนั้นอ่ะแบบเอ็นดูแบบแม่ลูกจิงๆนะ แล้วอ. กะพวกลูกรัก เค้าก้อคุยหยอกเล่นกันไม่เห็นหัวเราเลยอ่ะ พูดจิงๆนะ เราผิดหวังกะอาจารย์คนนี้มากเลย น้อยใจจิงๆ ลูกศิษย์เหมือนกันทำไมต้องทำตัวต่างกันด้วยอ่ะ เพิ่งมาเห็นชัดเอาก้อวันนี้แหละ อยู่ในห้องก้อเล่นๆ สอนแต่พวกลูกรักนั่นอย่างเดียว ไอ้คนที่นั่ง3-4 แถวหลังอ่ะไม่เห็นหัวอยู่เลยซักนิด(เรานั่งแถว 4) ตอนแรกเรานึกว่าเค้าจาดี ยอมรับเลยว่าตอนนั้นเรารักเค้ามากกกก มีอาไรก้อปรึกษาเค้าอ่ะ ไม่คิดเลยว่าเค้าจะมองเราแบบนี้ ตอเดินออกจาห้องพักครูเราร้องไห้เลยอ่ะ เสียความรู้สึกจิงๆ ไม่คิดเลยว่าอาจารย์จะฟังพวกนั้นมากขนาดนี้ แล้วนักเรียนอีก 31 คนล่ะไปไว้ไหน เปงอ.ที่ปรึกษามาสองปี เห้อ.... ทำไมเราจะไม่รู้ล่ะว่าแกคิดยังไง อยากให้ใครไป รักคนไหนมากสุด แต่เราก้อยอมรับนะว่าพูดอาไรไม่สมควรจิงๆ (แต่มันจิงมั้ยล่ะนั่น) เลื่อนมาสอบวันอังคารนี้แล้วไม่อยากไปสอบเลยอ่า............. ชั่งแม่งงง
****ปล.วันนี้ไป รพ. เซ็งชะมัดฉีดอาไรให้เราก้อไม่รู้ ชาไปทั้งตัวเลย
**** คอยดูนะสอบวันอังคาร กูจากามั่วแม่งให้หมดเลย
**** ต้องอ่านหนังสือเอนท์อีก 6 วิชา 8 เดือน จะทันมั้ยเนี่ยยย..
-----------------------------
รักเพื่อนๆทุกคน ทั้งศอ. และพญาไท
รักพ่อรักแม่ที่ให้กะลังใจเราเสมอ
รักพลอย แตง แอม อ้วนเสมอน้า
รักคนที่ให้กะลังใจ และคอยฟังเราเวลาร้องไห้
รักคนอ่าน และจะยิ่งรักถ้าเม้นท์ให้
Mata Aimashou.....
February 26 โบร๊คแบ็ก เมาน์เทน
 วันนี้ วันอาทิตย์ เราไปดูหนังกะเพื่อนๆแถวบ้านมา ปายดูเรื่อง Brokeback Mountain --- หุบเขาเร้นรัก ตอนแรกเกือบมะได้ไปแล้ว....เพราะหนังมันเริ่มเที่ยง แล้วไอ้เพื่อนตัวดีมันดันตื่น 11 โมง ต้องโทรปายปลุกกว่าจะตื่น - -:: รีบๆๆๆๆ เดินไปขึ้นรถใต้ดิน ไกลชะมัด ถึงเซ็นทรัลลาดพร้าว 12.25 หนังเริ่มพอดี ไม่ต้องดูโฆษณา โชคดีปายยยย
หนังเกี่ยวกับผู้ชายสองคน แจ็ค กะ เอนนิส บังอิญมาทำงานเลี้ยงแกะที่ภูเขาโบร๊กแบ็กด้วยกัน ทั้งคู่สนิทสมนกันอย่างรวดเร็ว แล้วก้อมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน พอหมดงาน.... ต่างคนก้อต่างแยกย้ายไปใช้ชีวิตของตนเอง แต่งงาน มีครอบครัว โดยไม่คิดเรื่องบนเขามากวนใจ อีกสี่ปีต่อมา แจ๊คส่งโปสการ์ดให้เอนนิสว่าจาแวะไปแถวบ้านเขา พอทั้งคู่พบกันจึงรู้ว่าทั้งคู่ไม่สามารถลืมกันได้เลย แล้วก้อแอบพบกันมาตลอดที่ภูเขาโบร๊คแบ็กเกือบ 20 ปี ...................... ...................... แค่นี้แหละเด๋วเล่าหมดก้อไม่หนุกดิ
เราว่านะ เรื่องนี้คุ้มมากเลย 120 บาทค่าตั๋ว หนังดีมาก วิวสวยสุดยอด เรื่องดีจิงๆ แบบซึ้งถึงความรักของทั้งคู่เลยอ่ะ ถึงจามีฉาก...ระหว่างผู้ชายๆเยอะไปหน่อย ก้อตาม เหอๆๆๆๆๆ (ก้อหนังเกย์นี่หว่า) มีฉากฮาด้วย แบบว่าแจ็คกะเอนนิสจูบกันเพราะความคิดถึง แต่ภรรยาเอนนิสดันเห็นจะๆ 5555+ คำพูดโดนใจอย่างรุนแรง "Jack,I swear..."
ดูหนังเส็ด 3 โมงเอง เรื่องอาไรจารีบกลับบ้าน กินฮะจิบังราเม็ง แล้วก้อเดินๆๆๆเที่ยวในเซ็นทรัลจนครบแทบทุกชั้น (ทั้งๆที่เดินจนเบื่อแล้ว) เส็ดก้อเดินกลับบ้านด้วยกาน จากเซ็นทรัลถึงสุทธิสาร เหอๆ 40 นาทีเอง ถึงบ้าน 5.40 นึกว่าจาไกลกว่านี้ซะอีก แล้วก้อมาเล่นเอ็มเนี่ยแหละ
*** ขอบจายคนที่ไปด้วยน้า น่ารักจิงๆที่ยอมไปเปงเพื่อน นึกว่าจาไม่มีคนไปดูหนังแบบนี้ซะแล้ว วันนี้หนุกเจงๆ *** ประกาศผลสอบ 2 มี.ค. ทำมายมันเร็วหยั่งนี้วะ ยังทำใจมะได้เลย *** สอบภาษาญี่ปุ่น..... ช่างมานเหอะ ยังไงๆ เราก้อไม่ได้ไปอยู่ดี (ยินดีกะคนที่ได้ไปเลยก้อแล้วกัน) ***แม่จะกลับจากหาดใหญ่วันนี้แล้ว รีบกลับมาไมเนี่ย แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
- รักเพื่อนๆ ทุกคนนะทั้งที่ สพท. และ ศอ. - รักพ่อรักแม่เสมอ (แต่อย่าบ่นขอร้อง) - รักทุกคนที่ดีกะเรา - รักน้องแอลเสมอ (ถึงจะตกเก้าอี้ตายห่าไปแล้วก้อตาม) ไปละ Mata Aimashou....
February 20 สอบเสร็จแล้วววว (รึป่าวหว่า?!)
ฮ้า....
ในที่สุด ก้อถึงวันนี้ซักที......
สอบเสร็จแล้วๆๆๆๆ เย้ๆๆๆๆ
คิดถึงการ์ตูน คิดถึงคอมพิวเตอร์
คิดถึง MSN คิดถึงเวลานอนกลางวัน
คิดถึงร้านเช่าการ์ตูน คิดถึงคนบางคน
คิดถึงๆๆๆๆๆ เต็มไปโม้ดดดด
เกือบๆสามเดือนนะเนี่ย จะได้ทำอาไรที่อยากทำซักที
แต่....เอ๊ะ!! สิ่งที่ต้องทำอย่างแรก..... ติดสอบภาษาญี่ปุ่นนี่หว่า ต้องอ่านหนังสืออีกแล้ววว ไม่อยากสอบแย่งกะเค้าเลยง่า รู้สึกผิดพลาดอย่างรุนแรงที่ดันไปลงชื่อสอบชิงทุนกะเค้า ไม่น่าโลภเลย ทุนไปเที่ยวญี่ปุ่นฟรี 2 อาทิตย์ - -;;;; เพื่อนๆเราก้ออยู่แล้วอ่ะนะ ของฟรีๆ ชอบบบบบ (กรูก้อด้วย) คือว่าเราไม่ได้เก่งมากอาไรแค่อยากลองสอบดู (จิงๆก้ออยากไป) แต่ทำไมต้องมาสอบแย่งกะเพื่อนในห้องเองด้วยวะไม่เข้าใจ รู้ๆ กันอยู่ว่าอาจารย์อยากให้ใครไป (แหงสิลูกรักอาจารย์นี่หว่า) ชั่งแม่ง!!! ไม่ลองสอบซักตั้งแล้วจาไปรู้ได้งัยล่ะจิงมั้ย ??? ว่าเราได้ไม่ได้ เหอๆๆๆๆ แต่ขี้เกียจอ่านหนังสือจิงๆ นะให้ตายสิ
-------------------------
อย่างที่สอง โดจินชิที่เขียนค้างไว้ เหอๆๆๆ ต้องปั่นให้เสร็จ 28 หน้า ทำไมมันเยอะงี้วะ วาดเสร็จไปแล้ว 13 หน้า ตั้งแต่เดือนมกราฯ วาดเรื่อง Death Note ver.มือขวากะขาโจ๋ ตอนแรกกะจะเอาไปขายงาน Onna แต่ทำไม่ทัน ดันติดกะวันสอบ เลยกะว่าจะมาทำช่วงนี้แหละ ขี้เกียจลงสกรีนโทนคอมง่ะ เมื่อย.... ใครใช้โฟโต้ช็อปเป็น มาช่วยหน่อยสิ....T-T
เออใช่.... บางคนยังไม่รู้อะจิว่าโดจินชิคืออะไร Doujinshi ก้อคือ การ์ตูนล้อ แบบว่าเราเอาเรื่องที่ชอบมาเขียนแบบที่เราอยากให้เป็น เช่น.... เดธโน๊ต... เราไม่อยากให้ไลท์ x แอล เลยเขียน ไลท์ x เมลโล่แทน แบบเนี้ย ส่วนแนวที่เราชอบเขียนหรอ.... Yaoi แปลตรงตัวก้อคือ Boy's Love นั่นแหละ
.............................(หนีดีกว่า)
----------------------
อย่างที่สาม.... เราต้องไปดูหนังให้ด๊ายยยยยย อยากดู Brokeback Mountain อ่า แต่พอชวนใครไปดู.... มีแต่เค้าจะไปดูเด็กหอกันหมดอ่ะ ครายก้อด้ายไปดูเปงเพื่อนหน่อยจิ.......
ฟังเราบ่นมาพอแระ มีเรื่องอยากบอกนิดหน่อยอ่ะ -- คนที่คุยกะเรา... บางทีแม่เราใช้คอมแล้วมันออนอัตโนมัติไว้อ่ะ ถ้าทักแล้วเจอแม่หรือน้องเรา อย่าตกใจนะ -- คือสเปซเรามันมีปัญหาอ่ะ มันอัพรูปไม่ได้.... คือเรามีรูปงานวันที่ 10 ถ้าอยากได้ก้อคุยกะเรานะ -- อยากคุยกะใครบางคนอ่ะ.....
รักพวกเราทั้ง 4 คนน้า(มะรวมเรา) รักเพื่อนๆ ทุกคนนะ ทั้งที่ศอ.และพญาไท รักคนที่รักเรา รัก ทีม Help me Plzz!! เสมอ (แล้วจะส่งเนมไปให้วาดนะ) รักน้อง L กะน้องเนียร์ ----------------------------- Mata Aimashou....
February 12 คิดถึงเพื่อนพญาไททุกคนน้า...มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นอีกแล้ว
คิดว่าจะไม่ได้เกิดด้วย
อา..... วันศุกร์นี้
ไปรร.พญาไทมา
แบบว่าคิดถึงเพื่อนมากกกก
แต่ไม่ค่อยรู้จักใคร เลยนัดกันแค่เรา แตงกวา ขวัญ แบมบูและก้อตาลไว้
แต่ไปถึง ก้อ 5โมง 40แล้ว
เดินไปถึงหน้าหอประชุม
โห!!!!! รุ่นเรามาเยอะโคดดดดด
แต่ห้องเรา ป.6/4 ไม่ค่อยมากันเลยแฮะ
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก
มองหน้าไปใครหว่า???
แต่บางคนไม่อยากเชื่อ ยิ่งโตแม่งหล่อโครตตตตตตตต
พอคุยกันไปคุยกันมาก้อถึงบางอ้อซักที
แต่บางคนยังกะเจอเพื่อนใหม่เพราะไม่รู้จักเลย
เพิ่งคุยไม่นานเองแต่ก้อถูกคอชะมัด
เดินถ่ายรูปไปถ่ายรูปมา
ซักทุ่มฝ่าๆ พวกเราทั้ง 50-60ชีวิต ยกพลไปกินหมูกะทะที่ Cocowalk กัน
ถึงร้านทุ่มครึ่ง
นั่งๆนอนๆ คุยๆรอไป
บางคนก้อกลับก่อนอ่ะนะเพราะบ้านอยู่ไกล
กว่าจะได้กินก้อสองทุ่มครึ่ง
ไม่รู้ว่ามันนั่งแปลกๆมั้ยเพราะด้านนึงผู้หญิง ด้านนึงผู้ชาย
ช่างมันเหอะ!!! แต่ก้อนั่งเม้าท์กระจายก้อไม่ได้คุยนานนี่นา
กินเส็ดก้อสี่ทุ่มกว่าๆ
ตายแย้ววว หมูเหลือเต็มเลย
พวกเรากลัวเสียค่าปรับมากกก
ดีนะพวกผู้ชายเค้าพกถุงก็อบแก็บกันมา
กวาดดดดด เข้าปายเล้ย
บางคนก้อกวาดทิ้งอ่างบัว โอ่งน้ำ
ส่วนเราก้อกวาดทิ้งใส่กาน้ำ
ขั่วจิงๆ เลยพวกเรา
แต่เค้าไม่รู้หรอกว่าเป็นเด็กพญาไท 5555555+
แล้วคิดตัง 4725 ค่าปรับ 50
หมดไปคนละ 120
บางคนก้อกลับเลย บางคนก้อรอพ่อแม่มารับ
เรารอแม่มารับก้อถึง 4ทุ่มครึ่ง
มีตาว กิ๊บ ป๊อป กลับทางเดียวกันเลยติดรถกลับไปด้วย
ถึงบ้าน 5 ทุ่มฝ่าก้อมาออนเอ็ม
แต่ว่างมาอัพจิงก้อวันอาทิตย์นี่ล่ะ
*คิดถึงเพื่อนป.6/4 ทุกคนถึงแม้จะมาให้เห็นหน้าอยู่ 4 คนก้อตาม
*คิดถึงเพื่อนๆร่วมทุกคนเลยนะ คราวหน้าไว้ไปเที่ยวกันอีก
*ถึงเครื่องแบบเสื้อคอบัว+กระโปรงจีบรอบ ปักหน้าอก สพท.(ใส่แต่ป.1ยันป.6)
*คิดถึงอาจารย์ทุกๆคน ที่ให้ความรู้กะเด็กโง่ๆ คนนี้
*คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ที่สร้างวีรกรรมแสบๆไว้
*คิดถึงอาหารถาดเย็นชืด+ไม่อร่อยถาดนั้น ที่เรา(จำใจ)ต้องกินทุกกลางวัน
*คิดถึงโรงอาหาร(ที่เรานั่งเม้าท์+รอแม่มารับจนเย็น)
*คิดถึงสระน้ำ(ที่เราไม่มีโอกาสได้ว่ายซักที)
*คิดถึงห้องน้ำเหม็นๆ(ที่เราแทบไม่กล้าเข้า)
*คิดถึงตึกป.6(ตึกลึกลับและตึกสุดท้ายที่เราเคยอยู่)
*คิดถึงหอประชุม(ที่เราคิดว่าเมื่อก่อนมันกว้างจัง แต่เข้าไปอีกทีโคดแคบเลยวุ้ย)
*คิดถึงสนาม(ที่ว่ากว้าง แต่ตอนนี้แคบลง)
*คิดถึงสมุดเด็กดีศรีพญาไท(ที่เราชอบเมคข้อมูลส่งเค้าทุกครั้งไป)
*คิดถึงเพลงเด็กดีศรีพญาไท(ที่เปิดกรอกหูเราทุกเช้าจนเอียนไปข้างนึง)
*คิดถึงพระพุทธรูป(ที่เราว่ายก่อนเข้าเรียนทุกเช้า)
*คิดถึงเสาธง(ที่ต้องเข้าเวรเชิญธงในบางเช้า)
คิดถึงอีกหลายๆอย่าง แต่เรานึกไม่ออกแล้วอ่า....
Itsumo Minna no TOMODACHI
-- Be Your Friends FOREVER
ไปละน้า
Mata Aimashu
February 02 ยุ่งโว้ยยยชิบหายแล้ววววววววว
บี๋วี่มากมายยยยยย
ตอนนี้ ยุ่งโคดๆๆๆๆๆๆๆๆ
งาน Onna ก้อเลื่อนอุตส่าห์หลงดีจาย
นึกว่าจะได้ไป
แต่ที่ไหนได้ งานจัดวันที่ 19
20 กุสอบ
ส้นต้นว่ะ
ต้นเดือนกุมภาแล้ว
ตอนต้นเดือนการ์ตูนออกเยอะชะมัด
เปิบไปแล้ว 2-3 เล่ม เหอๆๆ
มันเกี่ยวกันมั้ยวะ!!!!!!
อีกอาทิดเดียวเองก้อจะสอบแล้ว
งานกองเบ้อเร่อไม่ได้ทำเลยวุ้ย
พอๆๆๆๆแล้ว
ถ้ามีเวลามาเล่นเน้ตเอาไปทำงานไม่ดีกว่าหรอ
-------------------------------------
รักคนในแก็งเราทั้ง 4 คน (ไม่รวมเรา)
รักทุกๆคน ที่รักเรา
รักมากมายน้า
และรัก Lจังเสมอ (ถึงจะตกเก้าอี้ตายห่าไปแล้วก้อตามเหอะ)
บี๋บายยยยยยยยยยยยย
January 06 การ์ตูนดีๆ แนะนำๆ
ขึ้นปีใหม่มาก้อต้องเปลี่ยนสิ่งใหม่ให้เป็นมงคลแก่ชีวิตใช่มะๆๆๆ
เราเลยลองเปลี่ยนแนวการ์ตูนที่อ่าน
จาก Yaoi
เป็น------------>
---------------------
--------------------
--------------------
--------------------
--------------------
-------------------
--------> แนวพลัง K คร้าบบบบ
ประเดิมเรื่องแรกด้วย
"ฤทธิ์หมัดดาวเหนือ"
เหอๆๆๆ
เลือดสาดมากมาย อ่านแล้วน่ากลัวปนสยองตะงิดๆๆ
แต่ปูเนื้อเรื่องดีมากกกกกก
เรื่องราวเกี่ยวกับ
ในยุคสมัยที่มีแต่ความอดอยาก
ทุกคนแย่งชิงอาหารและน้ำอันน้อยนิดเพื่อความอยู่รอด
"เคนชิโร่"ผู้สืบทอดตำนานหมัดอุดรเทวะ
ได้ออกเดินทางไปกับ"แบ๊ท"และ"ริน"เด็กกำพร้าที่เจอกันระหว่างทาง
เคนชิโร่นั้นเจอคู่ต่อสู้ต่างๆมากมายเพื่อชิงตำแหน่ง"จ้าวแห่งหมัด"
ทั้งผู้ใช้วิชาหมัดดาวใต้ และศึกระหว่างสายเลือด 4 พี่น้อง
เพื่อตำแหน่ง"ผู้สืบทอดหมัดอุดรเทวะ"แต่เพียงผู้เดียว..........
อืม.......เรื่องมันโหดไปนิด
อ่านซัก 2-3 เล่มก้อเห็นเลือดจนเจนตาแล้วล่ะ
แต่เราซึ้งในตัวละครหลายๆตัว
ทั้ง"ชิน"ผู้มีชีวิตอยู่เพื่อความรัก......
"เรย์"ผู้เลียสละเพื่อคนที่ตนรัก.......
"ชู"ผู้ยอมปลิดชีพตนเองและลูกชายเพื่อคนอีกเป็นร้อยๆ
(ทำไมมีแต่ดาวใต้วะ)
แล้วก้อที่ประทับใจมากๆ
"ราโอ"กะ"โทคิ" สัญญาที่ให้ไว้ตั้งแต่เด็กแล้วไม่แปรผันคำสัญญา
แม้จะต้องสู้กันเอง...........
นี่อ่านแค่เล่ม 12 เองนะ
อยากให้ไปลองอ่านดู
ถึงลายเส้นจะเก่า(แหงล่ะ ตั้ง 20 ปีแล้วนี่)
แอ๊คชั้น ดราม่าสุดยอดมากๆๆๆๆๆๆ
มีข้อคิดดีๆ หลายอย่าง
เดี๋ยวเราจะตั้งใจซื้อเก็บไว้ซักชุด..........
อ่านการ์ตูนมีประโยชน์ สมองโลดแล่น จินตนาการกว้างไกล
Hentai จงเจริญ(เห้ย!!)
-----------------------------------------------
รักคนอ่านมากมาย
รักทุกคนที่ดี(ซึ่งมีไม่กี่คน)กะเรา
ไปละน้า
Mata Aimashou..........
December 28 อึดอัดมากขอบ่นหน่อยนะ...
เราไม่ได้อัพวันต่อวันอย่างนี้มานานแล้ว.....
แต่ตอนนี้เราสุดจะทนมากมาย
อ่านไปเถอะ... สิ่งที่เราอย่างจะบอกหลายๆคน
โดยเฉพาะเพื่อนคนหนึ่ง อยากให้รู้ไว้
(เราแอดเค้าไปแต่เค้าไม่ค่อยออนหรอก และเราก้อไม่ค่อยชวนคุยด้วย)
ไม่อยากระบุชื่อ เพราะระบุแม่งก้อโดนโวยอีกวะ
คือว่า......
เราน่ะชอบการ์ตูนญี่ปุ่นและทุกอย่างที่เกี่ยวกะญี่ปุ่นมากๆๆๆ
แต่ไม่ได้ขวนขวายหรือทุ่มตังซื้อมากนักหรอก
(อย่างเก่งแค่นิตยาสารการ์ตูนรายเดือน)
เราอาจจะไม่เหมือนคนอื่นนัก
เพราะเราไม่ได้ฟังเพลงไทยที่กะลังฮิตอะไรแบบนี้
รายการทีวีพวกช่อง3 ช่อง7 นี่แทบไม่ดูเลย
ดาราไอดอลตามนิตยาสารก้อไม่ค่อยรู้จัก
เรื่องแต่งตัว ก้อตามมีตามเกิด
(เราไม่สวยตัวก้อใหญ่แต่งอะไรก้อไม่ค่อยได้)
เลยไม่ค่อยติดตามนอกจากอะไรที่มันฮิตนานๆ
เพราะอย่างนี้แหละ เราถึงชวนใครคุยก้อไม่ค่อยได้
ใครๆก้อมองเราว่าบ้าญี่ปุ่น
มองแปลกๆ แบบว่าอีนี่กระแดะเห่อต่างชาติ
เออยอมรับ เราบ้าจิง
ตอนนี้เราฟังแต่เพลงญี่ปุ่น
เพลงไทยเราฟังแต่ AF2
บ้าการ์ตูนญี่ปุ่น แถมเขียนโดจินชิตอกย้ำความบ้าเข้าไปใหญ่
บ้าขนาดบางทีมีเงินยังเอาไปซื้อพวก Ribon Nakayoshi เล่มละ 200-300
ก้อเราชอบนี่นา ซื้อไม่ได้หรอ ของแถมน่ารักดี
เพราะเราชอบเราถึงมาเรียนภาษาญี่ปุ่น
เราอยากอ่านการ์ตูนให้รู้เรื่อง และฟังเพลงที่เราชอบให้มันเพราะมากขึ้น
เราแฮปปี้ของเราแล้วมันหนักหัวใครตรงไหน
มันก้อดีไม่ใช่หรอ ที่เราหาสิ่งที่"ใช่"สำหรับเราจิงๆ
ก้อเหมือนคนที่ชอบฟังเพลงเกาหลี บ้าหนังฝรั่งนั่นแหละ
เรายังไม่ถึงขั้น"โอตาคุ"ซักหน่อย
เราก้อสนใจความเป็นไปของโลกเหมือนกันนะ
บางคนงง ไอ้ที่เราบ่นๆมามันเกี่ยวอะไรด้วย
คือว่ามีเพื่อนคนนึงนะ เป็นเพื่อนที่เรียนพิเษ
เค้าสนิทกะเรา คุยกันได้...แต่ว่า
"ความสนใจต่างกันสุดขั้ว"
เค้าชอบร้องเพลง..........แต่เราไม่ชอบ(เราชอบฟังมากกว่า)
เค้าใช้เงินเก่ง..............แต่เราไม่(เอาไปซื้อการ์ตูนหมด)
เค้าเกลียดศิลปะ...........แต่เรารักการวาดรูปมาก
เค้าไม่ชอบญี่ปุ่น...........แต่เราชอบมากๆ
เค้าไม่ชอบทำกิจกรรม....แต่เรามีอะไรก้อเข้าร่วมไปซะเยอะ
เรารู้ว่าเค้าเป็นคนตรงๆ แต่เค้าพูดว่า
"ปูนแกซื้อการ์ตูนไปทำไมเยอะแยะวะ เลิกซื้อเถอะ ไม่มีประโยชน์"
อ้าวคุณ.... พูดงี้ได้ไง
มันห้ามกันไม่ได้หรอกนะ ไอ้เรื่องความชอบเนี่ย
ทำไมเราต้องเปลี่ยนทุกอย่งตามที่เทอต้องการ
เราไม่เคยว่าอะไรที่เทอเป็นเลยนะ
(ถึงบางทีก้อน่าจะว่าอยู่หรอก)
ตั้งแต่นั้นมา เราก้อไม่ค่อยพูดกะคนๆนี้เท่าไหร่
เอาเป็นว่าไม่รู้จะพูดอะไร
เรากลัวเค้าพูดขัดจิงๆนะ
ถึงตอนนี้เรามีเพื่อนอยู่คนเดียวที่ชอบคล้ายๆเรา
ย้ำ"คนเดียว"จิงๆ
บ้าเกม บ้าการ์ตูน คุยกันรู้เรื่องทุกอย่าง
ทั้งเรื่องหัวใจ เพื่อน การเรียนหรือสัพเพเหระต่างๆ
ก้อยังดีนะ...ในโลกนี้ยังมีคนแบบเดียวกะเรามั่ง
ถ้าเค้าเป็น"คนพิเศษ"ก้อดีสิน้า.....
เอาเปนว่า...
ที่เราบ่นๆมา ก้อเข้าใจเราหน่อยก้อแล้วกัน
เพราะเราก้อพยายามเข้าใจในความแตกต่างของทุกคน
อยากให้ทุกคนที่มีความรักความชอบสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากๆๆๆๆๆๆๆ
อย่าไปสนใจกับเสียงคนรอบข้าง
เพราะเค้าอิจฉาเราที่เราเจอสิ่งที่ใช่"ตัวเรา"จิงๆ
และเค้าอาจยังไม่เจอก้อได้
(แต่เราจะพยายามเพลาๆไม่ให้อาการ"ชอบ"เนี่ยมันออกมากก้อละกัน)
--------------------------------
รักทุกคน(ที่รักเรา)มากมาย
รักคนอ่านมากๆๆๆๆ
ไปละ mata aimashou.....
December 26 All About this monthเดือนนี้ทั้งเดือน..... ยุ่งโว้ย!!!
อืม....มะได้อัพมาตั้งนาน ยุ่งมากมายหลายงาน อัพซะมั่ง เด๋วลืมว่าตัวเองก้อมีสเปซกะเค้า -_-“
งานแรก....กีฬาสี ก้ออย่างว่าอ่ะนะ ทั้งเหนื่อย ทั้งทะเลาะกัน แต่พอผลออกมา ดีใจมากมายอ๊า~~ ได้รองเค้าหมดทุกอย่าง ไม่ได้ที่ 1 ก้อไม่เป็นไรหรอก เพราะสีแสดเค้าเยี่ยมจิงๆนะ แล้วเราล่ะ ทำไรมั่ง.... อ๋อ....แต่งลิเกเดินแฟนซีไง จิงๆแล้ว มันคือชุดเบลล์(เจ้าชายอสูร)อ่ะนะ แต่ด้วยความ(โคตร)ห่วยแตกและความชุ่ย(ชิบหาย)ของร้าน จากตัวละครในดิสนีย์ จึงกลายเป็น คณะลิเกพวงชมพูไปซะงั้น เจ้าชาย à ข้าราชการ ซินเดอเรลล่า à สาวใช้นากเอก เบลล์ à อีเหลืองอ๋อยน้องสาวนางเอก มู่หลาน à กี่เพ้ากะโสร่งอาบน้ำ ส่วนชุดอื่น...พอรับได้ว่ะ ช่างแม่งวะ ผ่านไปแล้วก้อผ่านไป
งานที่สอง... Doujinshi Fes 2nd เราไปนั่งขายโดจินงานนี้มา เขียนกันเอง 4 คน เรา น้องเรา น้องเอ๊ย แล้วก้อมิ้นท์ ขาย 2 วัน ได้ 5 เล่ม แบบลงทุนไปสองสามพัน อยากร้องไห้อ่ะ แต่มันไม่ค่อยดีจิงๆ นั่นแหละวะ ก้อเราเขียนเรื่องที่ไม่ค่อยฮิตเท่าไหร่(แต่เราชอบอ่ะ) แต่เนื้อเรื่องสนุกทั้ง 4 เรื่องนะ (รังสี Y กระจาย) แต่ปกสีโคดเพี้ยนเลย (ซีร็อกแล้วจะไม่เพี้ยนได้ไง) ไม่เปงไร งานหน้าแก้ตัวใหม่ก้อได้ กะเขียน"DEATH NOTE" อีกเดือนกว่าๆ ต้องรีบแล้ว แต่ถ้าใครสนใจโดจินเรา 70 บาทนะจ๊ะ ------------------------ รักคนอ่านมากมาย รักคนที่รักเรา(ที่ไม่ค่อยจะมี)ทุกคน และจะยิ่งรักถ้าเม้นท์ให้เรา ไปละนะ Mata aimasho
ปล. รูปกีฬาสีหรอ ชาติหน้าแล้วจาอัพ ถ้าอยากได้มาขอกะเราเองนะ ส่วนรูปงานโดเฟส ไม่มี ไปหาตามบอร์ดเอาเอง November 24 Fuyu no Kaze ★ลมหนาวหวนมาอีกแล้วเย้ๆๆๆๆๆ
โดจินDN Angle แสนรันทด
อีกไม่นานก้อต้องมาลงสกรีนคอมแล้ว
ตังค่าจองบู้ทก้อยังไม่ได้จ่าย
น้องเอ้ยท่านบก. เรียกเก็บงานอีกสองอาทิตย์
เย็ดเข้!!! กรูยังไม่เส็ดเลย
แล้วไหนๆ ก้อต้องรายงาน(ที่กูทำคนเดียวทั้งปีทั้งชาติ)
ช่วยงานกีฬาสีในห้อง(ที่โคตรจะสามัคคี)อีก
และตอนนี้ก้อเปงหน้าหนาว
ทั่นๆที่ยังไม่มีพ่อหรือแม่(ทูนหัว)
ก้อจะรู้ซึ้งถึงคำว่าหนาวของช่วงนี้ T_T
โลกนี้ช่างโหดร้ายเหลือเกิน....
แต่ช่วงนี้แหละ ที่เราได้รู้จักคำว่า
รสชาติชีวิต ของจริง
รู้จักคำว่า...เอาหน้า
รู้จักคำว่า...เอาเปรียบ
รู้จักคำว่า...ประจบประแจง
รู้จักคำว่า...วางอำนาจคับร่าง
รู้จักคำว่า...เปลือกนอก
รู้จักคำว่า...ข่มคนอื่น
รู้จักคำว่า...แก่งแย่งชิงดี
และอีกเยอะแยะ....
ไอ้คำพวกเนี้ย...
มันก้อได้มาจากสงคราม "กีฬาสี"นั่นแหละ
ทั้งในห้อง ในคณะสี
เหอๆ กูล่ะเซ๊งเซง
คุยต่อหน้าดี๊ดี
ลับหลังด่ากูกระจุย
ส้นตีนว่ะ
แน่จิงด่ากูตรงๆ เลยดีมั้ย
เรารู้ล่ะ ไอ้คนที่มีเอ็มเรา(ไม่กี่คน)โดยเฉพาะบรรดาๆ.....ของ....
มันคงไม่คิดจะมาอ่านบล็อก(ของศัตรูอันดับหนึ่ง)เวงๆอย่างเราร้อกกก
เหอะๆ ใครๆก้อชอบคนเก่งๆเปงธรรมดา
ช่วยไม่ได้หนิ กูมันโง่ๆๆๆๆๆ 555555+
ทีขอให้ทำนู้นให้ทำงี้ให้เพราะรู้ว่าเราถนัดแบบนี้เนี่ย
นึกถึงเราคนแรกเลยนะ
ขอบคุณ(ว่ะ)...ที่ยังไม่ลืมเรา
มีกลอนมาฝาก
สักวา หน้าหนาว สาวขาแตก
พบรอยแยก รอยร้าย ช่างฉาวโฉ่
ไอ้ตัวยุ ตัวนำ ต้องให้โล่
ไอ้หน้าโง่ อยากได้หน้า บอกกูมาเลยเด้
...เด๋วจัด(การ)ให้
ไปละ
รักทุกคน(ที่รักเรา)ม๊ากมาก
และจารักยิ่งๆ ถ้าเม้นท์ให้
ไปล่ะ Mata Aimashou... November 11 คนเราน้อ...คนเราเรามีนิยายมาเล่าให้ฟัง...
บันทึกพงศาวดารของประชาชนเล่มหนึ่ง
บันทึกไว้ว่า
กาลครั้งหนึ่ง...(จะนานหรือไม่นานก้อแล้วแต่คนอ่านจาคิดนะ)
มีแคว้นอยู่แคว้นหนึ่ง
มีประชาชนอาศัยอยู่เป็นจำนานค่อนข้างมากเมื่อเทียบกับแคว้นอื่นๆ
ตอนก่อตั้งใหม่ๆ ประชาชนผู้ซึ่งอพยพมาอาศัยอยู่ในแคว้นนี้ก้อมีความสุขดี
ทุกคนอยากจะสร้างแคว้นนี้ให้มีความสุข ปรองดองสามัคคีกัน
แต่มีความสุขไม่นานนัก
มีบุคคลอยู่กลุ่มหนึ่ง ได้เรียกตัวเองว่า
"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"
ได้ตั้งตนเป็นใหญ่แคว้นนั้น
ประชาชนก้อไม่ได้ว่าอะไร
กลับคิดว่าดีซะอีกที่มีคนคอยดูแลรักษาความสงบ คอยจัดการในเรื่องต่างๆ
"พระเจ้า"นั้นได้แต่งตั้งผู้ปกครองแคว้นไว้นานแล้ว
ท่านผู้ปกครองแคว้นนั้น ค่อนข้างเป็นคนยอมคนง่าย
หลังจากที่บุคคลกลุ่มได้เข้าแทรกแซงทางการเมืองได้ไม่นานนัก
ผู้ปกครองแคว้นก้อหมดอำนาจไปโดยปริยาย
มีแค่ตำแหน่งเท่านั้น
ไม่เหลืออำนาจหน้าที่ไว้ให้อีกเลย....
ตอนแรกประชาชนไม่ทราบว่า"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"
มีจุดประสงค์อะไรในการปกครองประเทศ
แต่พอนานๆไปเข้า
พฤติกรรมของ"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"นั้น
ได้ส่อพฤติกรรมออกมาอย่างเห็นได้ชัด
ด้วยการคอยใกล้ชิด"พระเจ้า"
เพื่อเพิ่มพลังอำนาจให้กับตนเองเป็นหน้าเป็นตาของแคว้น
"พระเจ้า"ก้อเช่นกัน
ได้รับการประจบประแจงจาก"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"เอาเข้าหน่อย
"พระเจ้า"นั้น ก้อสนใจ"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"อย่างออกหน้าออกตา
ไม่สนใจประชาชนเท่าที่ควร....
เมื่อถึงเวลา"พระเจ้า"ออกมาโปรดประชาชน
ประชาชนผู้ซึ่งรับฟังอย่างตั้งใจนั้น
กลับไม่สามารถรับผลบุญอานิสงส์ได้เต็มที่
เพราะขนาดท่านโปรดนั้น
"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"ได้คุยเล่นหยอกล้อกับ"พระเจ้า"
ทำให้ประชาชนบางกลุ่มไม่ค่อยพอใจนัก
พอเจอหนักๆเข้า ประชาชนส่วนใหญ่ไม่พอใจไปเลย
"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"ต้องการใกล้ชิด"พระเจ้า"ยิ่งๆขึ้นไป
ถึงขั้นเรียกกันว่า"ท่านแม่"
คอยเดินตามพระเจ้าต้อยๆ
จนประชาชนนั้นเริ่มเกิดกบฎขึ้นมาเล็กๆ
ทุกๆปีจะมีการจัดการแข่งขัน "ศึกชิงจ้าวยุทธภพ"
ทั้ง 5 ราชอาณาจักร "ฤารมินทร์" "ชมพเรศ" "ขจีพฤกษา" "สมาโรดม" และ "อัมพรนภาลัย"
จะต้องส่งคนมาประลองฝีมือกัน
แคว้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักร"ชมพเรศ"
อาณาจัก"ชมพเรศ"นี้มีกษัตริยาพระนามว่า"พระนางนิธาอมิดาราวรราชเทวี"
เป็นกษัตริย์หญิงที่ได้รับการรับเลือกตั้งจากประชาชนในราชอาณาจักรเป็นเสียงส่วนใหญ่
พระองค์นั้นทรงมีพระสิริโฉมอันงดงาม
เปี่ยมด้วยพระปรีชาสามรถทั้งการปกครอง วิทยาศาสตร์ ศิลปะการร่ายรำ การกีฬา
แต่เมื่อตอนพระองค์เป็นแค่สามัญชนธรรมดาในแคว้นๆหนึ่ง
คนในแคว้นข้างๆและอีกหลายแคว้นกลับไม่ชอบหน้า
รวมทั้ง"ตัวแทนผู้ซึ่งรับใช้พระเจ้า"เป็นเพื่อนของพระนาง
เมื่อพระนางได้รับเป็นผู้ปกครองราชอาณาจักร
.................................
ขีเกียจพิมพ์แล้วอ่ะ
เด๋วมาลงเรื่องเพิ่มอีกนะ
ชอบไม่ชอบยังไงก้อเม้นท์ให้หน่อยก้อละกัน
มาตะ ไอมาโช...
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
